4 weken!

Gisteren 4 weken geleden, exact 4 weken dat we niet meer met z'n vieren maar met vijf thuis zijn!
Charlie 4 weken oud op mijn verjaardag, een bijzondere mijlpaal weer en een super fijn verjaardagscadeaugevoel. Want zo voelt het, het is ziekenhuis in en uit, maar ondertussen genieten we allemaal volop van 'de kleinste thuis'.
Jack is super trots en heeft zijn broertje inmiddels al aan al zijn klasgenootjes in de klas mogen voorstellen en geeft hem kusjes zoveel hij kan. Sem is zorgzaam, komt gelijk naar mij toe gerend wanneer Charlie begint te huilen om als het ware te zeggen: 'Ga kijken mama!' en als ik Charlie in de maxicosi zet, vist Sem ondertussen het speentje uit de box en komt die dan brengen. Ze doen het goed samen.

Voor mij ook al iets meer dan 4 weken geleden dat ik iets op de blog heb geschreven.
Maar ik ben er weer! Nog niet volop, maar ik ga toch weer een begin maken.
Twijfel ik soms om verder te gaan met de blog (de uren die je met het schrijven kwijt bent, de twijfel of iemand op al die info zit te wachten, etc.) kregen we kort na de bevalling een reactie van een voor ons onbekende op de blog. Dank daarvoor!! Dank dat je de vrijheid hebt genomen om te reageren en me ergens het gevoel te geven dat schrijven wel 'zin' heeft. Ik zal je binnenkort zeker apart een berichtje sturen en stel je vragenlijstje maar op, want over 2 weken ben ik uit mijn kraamperiode :-) !
Of ik rustig aan heb gedaan de afgelopen weken? Uhm...eerlijk...ik heb het geprobeerd... (Al zegt Mark dat ik niet eens een poging heb gedaan..)
In het ziekenhuis kon ik niet anders, maar eenmaal thuis was het een stuk lastiger. Ik vond het ontzettend lastig om rust te nemen of om even te liggen. ("Dat heb ik toch helemaal niet nodig? Voel me kiplekker!" ). Er is namelijk altijd wel iets te doen en in huis gebeurd er ook constant van alles. Daarnaast wilde ik ook volle bak aan de slag met de evenementen op school. Met de Sint en Kerst is het druk en van alles te doen, 11 dagen na de bevalling woonde ik dus al weer de meetings bij..
Twee weekenden geleden werd ik dan ook even flink terug gefloten. Ik wil wel en duizenden ideeen in mijn hoofd, vol mentale energie, maar blijkbaar bleek mijn fysiek dat allemaal nog niet te trekken.. En dan moet je daaraan toegeven..niet makkelijk voor mij, toegeven dat 'iets even niet kan'...gaat ook niet veranderen, maar accepteren dat het zo is lukt al wel beter.
Flinke tranen, maar mijn lessen geleerd. Dus wat nu kan, dat kan en anders komt het gewoon ietsje later.

Datzelfde geldt voor de blog. Super veel te vertellen, maar 4 weken ga ik nooit 1, 2, 3 kunnen inhalen. De verhalen komen dus wel, maar niet allemaal tegelijk en ondertussen zal Mark ook meehelpen om de blog bij te houden.
Alvast bedankt voor je geduld daarvoor!

Charlie is afgelopen vrijdag weer geprikt, maar nu voor een uitgebreid onderzoek van de lever.
Zijn waarden waren (helaas) weer gestegen, maar uit verdere analyse blijkt er geen direct gevaar wat zou kunnen aantonen dat zijn lever gevaar loopt. Verder gaan zoals afgesproken dus.

Mark is vandaag druk in de weer geweest met zijn paspoort en het aanvragen van zijn Dependency Pass (zijn Singaporese verblijfsvergunning). Enorme red tape!! Blijkbaar is het verkeerde document vertaald naar het Nederlands en gelegaliseerd en steekt het hele proces toch weer anders in elkaar dan dat ons uitgelegd is (sterker nog..niemand legt je dit uit, je moet zelf op zoek naar 'de' procedure om zo 'je werkvolgorde te bepalen', waarbij 2 ministeries en de ambassade aan te pas komen..Voel je hem al??).. Sommige dingen hadden al wel aangevraagd kunnen worden, etc.etc.
Ik zal je de echte details besparen, maar het even grofweg schetsen:
Het kromme is namelijk dat er bij de geboorteaangifte gelijk wordt ondertekend dat de baby geen Singaporees is. Daarna heb je als ouders 42 dagen de tijd om de DP  te regelen, zodat de baby na 42 niet illegaal in Singapore verblijft. Dat begint dus met vertalingen en legalisaties van documenten..
4 December zijn onze 42 dagen om, hebben we waarschijnlijk nog geen DP. Charlie zou dan het land uit moeten en weer terug het land in op een toeristenvisa... Maar ook dat gaat er om hangen, omdat hij geen paspoort heeft en het land dus niet eens uit kan!
Maar na een regeldagje van Mark vandaag, komt alles zeker goed. Wat zal ik zeggen? Al doende leer je ;-) ?

Hoe het verder met nationaliteiten zit van Charlie? Onze 'bijna' illegaal ;-).
Charlie is dus geen Singaporees, ook al is hij hier geboren. Singaporees kun je door geboorte enkel worden als een van de ouders Singaporees is. Vandaar dat bij de geboorte aangifte er ook wordt aangegeven dat Charlie geen Singaporees is. Maar dan? Is hij dan Belg of Nederlander?
Zowel Jack, Sem als Charlie hebben 2 nationaliteiten: de Belgische en de Nederlandse. Op dit moment wordt Charlie zijn paspoort aangevraagd bij de Belgische ambassade, om de praktische reden dat de ambassade vlak bij het kantoor van Mark ligt en hij dat zo makkelijk kan regelen. C krijgt dus een Belgisch paspoort. Maar een paspoort is enkel een reisbewijs.. Verloopt het dan kan zijn volgende net zo goed een Nederlandse zijn. Zijn geboorteakte zal ook nog bij de Nederlandse ambassade worden ingeschreven en vervolgens in Den Haag, waarna hij een BurgerServiceNummer ontvangt.
Voor Jack en Sem moeten we dit ook nog doen, dus straks is alles gelijk in 1 keer geregeld en kunnen zij genieten van 2 nationaliteiten, the best of both worlds :-), en voor C dan nog met een extra exotisch tintje (enkel de geboorteplaats).

Foto van de week

Sinterklaas is bijna in de stad.
Tijd om ons voor te bereiden.



Jack is er helemaal klaar voor!

Happy Deepavali

Vandaag is/was een vrije dag (een public holiday) in Singapore.

Deepavali is een van de belangrijkste feestdagen voor Hindoes. Het staat bekend als het feest van het Licht. Het licht wordt symbolisch bedoeld als “de overwinning van het goede over het kwade, overwinning van het licht over de duisternis, overwinning van de gelukzaligheid over de onwetendheid”. Deepavali of Divali is het enige feest dat heel India verenigt. Het vieren van dit feest gaat gepaard met het nuttigen van zoetig eten. Maar in India steekt men daarnaast ook vuurwerk af. (http://nl.wikipedia.org/wiki/Divali)

Aangezien er in Singapore een grote Indische/Hindoeistische gemeenschap is, is Deepavali dan ook een public Holiday in Singapore. Heel de wijk Little India is dan verlicht en op de vooravond van Deepavali is er een grote drukte in Little India en is er vanalles te beleven.
Deepavali zelf is eerder een familiefeest waarop de hindoes 's ochtends naar de tempel gaan en 's namiddags en 's avonds naar familie gaan om samen te eten en cadeautjes aan elkaar te geven.
Het is dus een beetje te vergelijken met ons Oud-en Nieuwjaar.

Wij waren nieuwsgierig en zijn gisterenavond even snel afgezakt naar Little India.
Heel de wijk was helemaal verlicht en overal liepen Indische mensen (en toeristen zoals wij) rond om hapjes te eten, koopjes te doen en wat rond te kijken en te genieten van de sfeer en lichtjes. Overal stonden er kraampjes en extra tenten met winkeltjes en eettentjes.

Ook de tempel was mooi verlicht en druk bezocht.

Op een centraal plein stond er ook een groot podium met groot scherm en Indische muziek (en bands?).
Op het scherm stond er in het groot " Countdown to Deepavali 2012".

De hapjes, de countdown en het vuurwerk hebben we gemist want we hadden Charlie meegenomen en hadden voor onszelf de afspraak gemaakt dat we maar een half uurtje een kijkje zouden gaan nemen.

Maar wel weer een leuke en interessante ervaring rijker.  

Jaundice Part 3

Vanmorgen opnieuw op controle geweest in het ziekenhuis. Toen we vanochtend opstonden, vonden we dat Charlie er opnieuw 'geler' uitzag en in plaats van nog een dag verder af te wachten op de afspraak van morgen hebben we gelijk beslist om meteen naar de dokter te gaan.

 Naar Thomson Medical Centre. Weer het ondertussen vertrouwde ritueel. Zo vroeg mogelijk vertrekken om daar een zo gunstig mogelijk nummertje te trekken en zo min mogelijk wachtenden voor ons te hebben. De consultaties van de dokters beginnen immers pas om 9u, maar de wachtzaal en balie gaan open om 8u30. Helaas was er wat verkeer en waren we er pas om 8u45. Al een 20-tal wachtende ouders met kleine kinderen/babies voor ons...
Weer bloed prikken en wachten op de 'jaundice' uitslag.
Zoals verwacht was het 'jaundice' level weer omhoog gegaan. Nu weer '11.7'.

Rond 10u konden we dan bij dokter Ang terecht.
Don't worry, dit is normaal, er is niets aan de hand, dit is gewoon borstvoedings-jaundice. Normaal? Ja maar dokter, die waarden moeten toch naar beneden gaan en niet zo schommelen?
In principe wel, maar bij Aziatische babies die borstvoeding krijgen, is dit een normaal fenomeen. Maar omdat jullie een blanke baby hebben, zijn we extra voorzichtig want daar zien we dat niet zo vaak en is de jaundice meestal weg na 1-2 weken.
Maar dokter, de baby is voor een kwart Aziatisch... Echt?! Bent u dan Aziatisch? Dat had ik echt niet gedacht of gezien. Euh, ja dokter, ik ben half Indonesisch. Mijn moeder en grootouders komen uit Indonesie...Echt??! Oh, dan is er helemaal niets aan de hand...
Geen gevaar voor de hersenen? Geen gevaar voor de lever en ingewanden? Geen foto therapie meer?
Nee, gevaar voor de hersenen is er enkel als er een erg hoog jaundice level is in de eerste dagen na de geboorte. Foto therapie doen we enkel in de eerste week, max. 10 dagen na geboorte. Daarna heeft dat geen effect meer. Nee hoor, baby Charlie is perfect in orde. Waarschijnlijk is zijn lever nog niet helemaal 'af' waardoor die nog steeds niet alle afvalstoffen kan verwerken en waardoor de afvalstoffen in het bloed terechtkomen en zo de gele kleur in de huid veroorzaken.
Vanaf nu moet je gewoon de stoelgang controleren. Zolang die een gele of groene kleur heeft, is alles OK. Als de stoelgang kleurloos, wit of grijs wordt, is er echt een probleem met de lever en moet je meteen naar het ziekenhuis komen. Verder gewoon de baby dagelijks een uurtje of 2 in de zon leggen. Of je kan -zoals typisch in Belgie en Nederland- vitamine 'D' geven of een flesje kunstvoeding (formula) bijgeven en dan zakken de 'geel' waarden vanzelf wel. Het kan nog wel een paar weken duren voor de jaundice helemaal weg is...

Die informatie hadden ze ons wel wat eerder mogen geven! Dat had ons een hoop ongerustheid gescheeld...
Dit is dus wel typisch voor de geneeskunde in Singapore of tenminste voor Thomson Medical Centre. Je moet alles zelf vragen, uit zichzelf gaan de dokters of verpleegkundigen geen informatie geven en moet je er maar vanuit gaan dat wat ze zeggen en doen correct is...
Toch weer anders dan wat we gewend zijn...

Vanmiddag heb ik dan toevallig nog met 3 Indonesische collega's geluncht. Die hadden allemaal hetzelfde gehad met hun babies. Al die Indonesische babies (8 stuks) hadden jaundice gehad. Allemaal hadden ze fototherapie gehad in de eerste dagen na de geboorte. Zodra de babies thuis waren, ondergingen ze dan 'zonne' therapie. Blijkbaar leggen ze dan de baby -met enkel pamper aan- van 9 tot 10 u 's ochtends en van 4u tot 5u in de namiddag aan het open raam in de zon en draaien ze die -zoals een 'sateetje'- om de 5-10 minuten om. Lekker braden in de zon, tot de jaundice na een paar dagen/weken helemaal weg is...

Anyway, weer wat geleerd.
Charlie is gezond. De vitamine 'D' wordt bijgegeven, de 'zonne' therapie (weliswaar binnen achter het glas) wordt verdergezet. De stoelgang wordt gecontroleerd en volgende week gaan we maar weer naar Thomson Medical Centre voor een nieuwe check-up...

Charlie update

Vanmorgen zijn we opnieuw naar de dokter geweest voor controle van Charlie.

De 'geel' of 'jaundice' waarden van Charlie zijn nu gezakt naar '8', na de licht therapie bij ons thuis.

Dat is goed. '8' is dezelfde waarde waarmee hij de eerste keer naar huis mocht.

Aanstaande vrijdag gaan we terug naar de dokter om de 'geel' waarden opnieuw te laten controleren en te zien of de 'geel' waarde nu verder zakt zonder licht therapie. Dat zou normaal gezien ook zo moeten zijn. Als dat zo is, is alles goed.

Verder is alles goed met Charlie.

Hij eet en slaapt goed en weegt nu 4.38kg.

Jaundice part 2

Woensdagochtend zijn we naar de pediater geweest voor controle van Charlie.
Zijn gewicht is goed. Hij is nu opnieuw op zijn geboortegewicht, maar zijn 'geel'waarden waren weer gestegen. Van de dokter moet hij opnieuw de licht- of fototherapie volgen tot en met zondag.
We kregen de keuze: ofwel moesten we Charlie opnieuw laten opnemen in het ziekenhuis ofwel konden we een toestel huren dat ze dan bij ons zouden komen leveren en installeren.
We hebben voor de 2de optie gekozen en nu is onze slaapkamer omgetoverd tot een kamer met blacklights...

Charlie moet 24u per dag onder de lampen. Hij mag er enkel onderuit om te eten en om verschoond te worden.
Prettig is dit niet, maar helaas moet het.
Gisterenmiddag -zijn eerste middag thuis onder de lampen- vond hij helemaal niet prettig en dat heeft hij ons ook erg duidelijk gemaakt. Het toestel heeft immers boven- en onderaan een felle blauwe UV-lamp en het oppervlak waar hij op ligt is van doorschijnend plastic en is niet erg comfortabel. Bovendien moet hij een oogkapje op om zijn oogjes te beschermen.
Nadat hij helemaal uitgeput was van het huilen is hij dan toch om 7u in slaap gevallen.
Blijkbaar heeft hij er zich sindsdien bij neergelegd en nu is hij weer rustig.

Maandagochtend moeten we terug naar de pediater...