Indonesië

Bali, Indonesië, 4-11 augustus 2012

Op naar Changi voor weer een vlucht! Deze keer naar Bali! Het inchecken verliep vlot, wel moesten er extra papieren ondertekend worden i.v.m. de zwangerschap. Maar goed dat ik een doktersbrief mee had, daardoor niets aan de hand en allemaal klaar voor vertrek.

Nel ging ook mee om nog een weekje te genieten van haar
geboorteland voordat ze naar Europa zou vertrekken

 


Lekkere vakantiebestemmingen!

Voor het boarden nog even naar het toilet en daarna
via een touchscreen even op z'n Singaporees
een beoordeling geven :-)

Beautiful Bali! Wat hebben we er naar uitgekeken! Nog een week heerlijk genieten voordat de schoolvakantie er weer op zou zitten. De eerste echte week vakantie ook met Mark deze zomer, die heeft enkel gewerkt..tijd dus om van elkaar en alle nieuwe mooie dingen te genieten.

Voor Lucky Me, werd dit de 5e keer Bali, maar de eerste keer met 'mijn eigen gezin'. Was ergens toch een bijzonder gevoel om Mark en de jongens mee te nemen naar het land waar de overgrootouders van de kinderen vandaan komen. Een kwart Indonesich bloed hebben ze en misschien voelden ze zich daarom opvallend snel thuis :-). Veel aandacht van de mensen, het Indonesische eten en drinken (lek-kherrrrrrr en belangrijk!) ...ergens herkennen ze het denk ik wel van de familie in Nederland.



Welkom in ons tijdelijke Bali thuis! Een super hotel in traditionele Balinese stijl

'Ons' strand bij Novotel Benoa, Nusa Dua

Bali is vanaf Singapore erg goed te doen, met een vlucht van 2,5 uur sta je er. We werden door opa opgehaald en naar het hotel gebracht. Hij heeft ons heel de week rond gereden, waar we ook maar naar toe wilden. Erg fijn zo'n luxe prive chauffeur.
We weten nu wat opa bedoelde met dat Singapore warm is :-). Bali is inderdaad een stuk aangenamer door de frisse wind die er waaide, veel minder vochtig ook dan hier en dus ook beter uit te houden. In het begin voelde het zwembadwater zelfs veel te koud en werd er dus veel in de zee gezwommen. Lekker om 's nachts eens zonder airco te slapen, gewoon onder een deken en eens niet te zweten.

Het moest vooral een relaxvakantie worden, met maar een paar 'must do's' op het lijstje. Het verkeer op Bali is enorm druk, over 60 kilometer werd soms 3 uur gereden... Niet echt iets waar je een wakkere Sem (en de rest van ons) een plezier mee doet. Er zat ook geen autostoel in de auto...leuk voor bouncing Sem om dan te klimmen en te stuiteren, maar na een half uur is dat op de achterbank echt niet meer te houden.
Zo hebben de jongens van het 'lijstje' 2 dingen niet echt samen kunnen doen, maar voor de rest hebben we alles samen gedaan en er een heerlijke (familie)vakantie van gemaakt: samen gespeeld, geluierd, mooie dingen gezien, genoten..en het echte Bali kunnen beleven!

Tijdens ons tripje naar Sanur stuitten we per toeval op een traditionele Balinese ceremonie (waarschijnlijk iets met een overledene), waarvoor de straten afgezet waren. Bali is voornamelijk boeddistisch en kent een eigen typische Balinese stijl qua (aan)kleding hierin. De hele gemeenschap leek uit gelopen voor de ceremonie.
Terwijl dames zich klaar maakten om de tempel binnen te gaan, zat de rest van de gemeenschap rustig in de schaduw op het stoepje te wachten. Je ziet duidelijk waar het geld van de gemeenschap naar toe gaat....Het is duidelijk ook een een 'verplichting' om hier aan mee te doen, niet mee doen wordt niet gewaardeerd en in dank afgenomen.




Op een andere hoek van de straat zaten er mannen met 'gongs' en andere typische instrumenten. Veel witte paraplu's om de zon tegen te houden, witte bovenkleding, sarongs en mooie offermanden (die ik dan zelf wel weer erg leuk vind als pure decoratie thuis). Heel mooi en indrukkenwekkend om te zien, maar wel met een bepaalde afstand.

Het geeft een bepaalde sfeer zo in de blakende zon...Aan de rand van de straat valt het mee, maar als je dichterbij de tempel komt en mensen zitten daar echt 'in' de ceremonie is het andere koek. De muziek en het geroep van de geestelijke leider klinken daar echt hard. Een sfeer waar Jack en ik erg gevoelig voor zijn: alle indrukken, in combinatie met de muziek en het gezang gaven een vrij oncomfortabel gevoel. Wat een rijkdom is het dan te weten dat wij hier vrij van zijn! Dat we niets hoeven te doen om allerlei goden gunstig te stemmen en dat we vrij van angst hiervoor mogen leven!



Een offerplaats/tempel aan het strand

De trip naar Kuta was anders dan verwacht. Wat is het daar veranderd!! Ik ben er nu 5 jaar niet meer geweest, maar herkende het haast niet meer terug. Traditionele laagbouw heeft plaats gemaakt voor moderne hoogbouw...alles op en in elkaar. Poppies Lane waar alle leuke en relaxte surfverhuurwinkels en lay-back bistro's zaten is helemaal veranderd...niets meer van dat. Het echte gezellige is er van af... jammer. Wanneer je op Bali bent en je hebt geen tijd om er naar toe te gaan: je zult er niets aan missen.

We hebben het monument gezien ter nagedachtenis aan de bomaanslag die plaats vond in 2002..indrukwekkend..zoveel onnodige slachtoffers...

Het strand was eigenlijk nog het leukst: eindelijk zag Jack echte surfers aan het werk. Hoe cool was dat! Jack is de laatste tijd helemaal into de muziek van Jack Johnson, hij weet ook dat Jack enorm goed kan surfen en sindsdien droomt hij daarvan. Zodra hij kan zwemmen wil hij een surfplank, want volgens hem kan hij al surfen! Heerlijk een kind vol vertrouwen!
Zodra hij echte surfers had gezien, liep hij niet meer gewoon mee, nee het was allemaal surfend (lees: slidend, flippend, 360 en 180 makend).

Dromende Jack van het echte surfen

De olifantentrip in Ubud hebben Sem in ik laten schieten. Gelukkig, want achteraf bleek dat ze 3 uur hebben gereden over 60 kilometer, maar aan de andere kant ook jammer, want ik had het gezicht van Jack graag in het echt willen zien. Ubud bevindt zich meer in de binnenlanden en is bekend om de vele kunst en de indrukwekkende rijstvelden (en de film van Julia Robberts ;-)...sinds dat die film uit is gekomen krioelt het daarvan vrijgezelle dames die op zoek zijn naar zichzelf).






Sem heeft dan wel niet op een olifant kunnen zitten, maar wel op een hele grote schildpad in de buurt van ons hotel.

Bali: het was relaxed, lekker in allerlei opzichten (alweer sate??! en vers fruitsap??!)  en een bezienswaardigheid op zichzelf. Overal kun je bijzondere foto's schieten, er valt zoveel te zien..alhoewel...net als in Singapore wilde ook iedereen daar op de foto met de jongens!

Bali, we will meet again!!

Op naar een nieuw avontuur: Einde Bali betekende ook het einde van het bezoek van Nel en welkom van een nieuwe gast. Rahel uit kindertehuis Hammu Pangia komt 4 weken bij ons wonen. In de vier weken zullen we haar Engels proberen naar een hoger niveau te tillen door samen met ons te leven en dagelijks priveles van een Engelse leraren bij ons thuis.


Jack en Rahel maken kennis op het strand in Bali