De eerste week van Chinees Nieuw Jaar (deel 2)

De eerste week van CNY zit er nu officieel op! Waar waren we gebleven bij deel 1 van deze eerste week? Oh ja, de sportieve zondag!
's Maandags zijn we vroeg vertrokkken naar East Coast om daar een ochtendje strand/speeltuin met de kinderen te gaan doen. Bepakt en bezakt zaten we om 09.15 al in de auto...Geen hond op straat..geen files, niets. Het was heerlijk rustig doorrijden naar East Coast. De avond ervoor hadden we op internet bekeken wat we daar zouden doen. Doel was een speeltuin aan het strand met 'splash' mogelijkheden.We hadden al veel over East Coast gehoord, maar waren er zelf nog niet geweest.
Wat zullen we zeggen? Lang leve internet en goede marketing machines! In eerste instante dachten we dat we verkeerd zaten maar 'Playground' en 'Splash' bleek dus een verzamelnaam te zijn voor verschillende indoorspeeltuintjes, de KFC en nog wat andere restaurantjes..en dus niet voor de buitenspeeltuin waar we op gehoopt hadden. Geeft niets, dan rijden we iets verder om te zien of daar iets is...maar helaas... niet hetgeen waar we op gehoopt hadden.
Er waren veel families aan het picknicken en bbq-en, voornamelijk veel Indiaase families die er echt een dagje uit van hadden gemaakt. Rond Sem zijn flesjestijd zijn we uitgestapt en hebben hem op het strand zijn flesje gegeven, nog wat rond gewandeld in de hoop dat we toch nog een gezellig plekje tegen kwamen, maar helaas... East Coast is dus Ending Story voor ons..geeft niets, we zijn er geweest en weten nu wat het is :-) .

Nog even een boertje doen!

Jack aan East Coast

Om toch wat beter voorbereid te zijn, hebben we thuis gelijk de pc opgestart. We hadden voor die avond namelijk een oppas gevraagd, zodat we met zijn 2-en het drukke China Town in konden gaan. Checken...dubbel checken...hmm..nog eens kijken.. Hoe dom! Wat bleek (en daar hadden wij dus helemaal niet bij stil gestaan): er zou waarschijnlijk niets te doen zijn in China Town die avond! Vanaf 'Nieuwjaarsdag' gaat iedereen bij familie langs. Voor elke dag is er wel iets speciaals wat men dan hoort te doen. Alle feestactiviteiten hadden al plaats gevonden, na 2e Kerstdag tot en met de dag voordat wij naar China Town zouden gaan. Maar niet getreurd..de periode na Nieuw Jaar duurt 15 dagen. Op 5 februari zal er een speciale optocht zijn, met diverse andere activiteiten en tot dan blijft China Town echt nog wel versierd.
Het viel een beetje tegen, want we hadden ons er echt op verheugd. Geen knallend vuurwerk en gezellige marktkraampjes meer voor ons die avond. We zijn toen maar naar de film geweest, leuke film, deze keer met spijkerbroeken, vest en sjaals aan, want in de bioscopen is het hier echt erg koud.

Op Mark zijn laatste CNY vakantiedag zijn we naar de Botanic Garden gegaan! Aanrader, een super leuk plekje! Dat is echt wel de moeite waard! We waren onder de indruk. Het is uiteraard op z'n Singaporees erg 'aangelegd', maar toch heeft het een hele ontspannen en aangename sfeer. Alles bloeit en ruikt, heerlijke geuren. We hebben gelijk een leuke locatie gevonden om eens te gaan picknicken of lekker te brunchen :-) (als dat daar trouwens mag..), er was midden in het park namelijk een enorm grasveld. Leuk om zulke plekjes te ontdekken, zeker wanneer je het helemaal niet verwacht.

Dusss.. wanneer komen julie nu? Er is echt zoveel moois te laten zien en zoveel leuke dingen die we met jullie hier kunnen doen :-)!
Binnen de Botanic Garden heb je verschillende andere 'aangelegde' bijzondere tuinen. We hebben nu enkel de 'ginger' (gember) tuin gedaan, de orchideeen tuin willen we de volgende keer doen.

Flinke tros bananen!

Afgelopen woensdag zat Mark zijn mini break er helaas al weer op!
Jack, Sem en ik zijn toen gestart met de jacht op een nieuwe naaimachine :-).  Na alle hectiek was hier nu eindelijk tijd voor, want wat mis ik het!
In december had ik mijn leerkracht in Belgie om advies gevraagd over een aan te schaffen machine. N.a.v. dat advies heb ik besloten om toch op safe te spelen en te gaan voor het merk wat ik thuis heb staan. In december hadden ze namelijk een aanbieding van een Brother, hier in Singapore het meest verkochte merk.
Ik ben blij dat ik die keuze toen niet gemaakt heb..
Woensdag zijn we dus op pad gegaan, op naar de grootste naaimachinehandelaar in Singapore, maar 10 minuten rijden bij ons vandaag, maar in een compleet ander gedeelte van de stad. Hoge 'blokken' van appartementen, allemaal met een groot nummer aan de zijkant. Het was de eerste keer dat ik het gevoel had in Singapore 'bekijks' te hebben.. Maar toch was het zo.. Toen we de auto uitstapten reden er toevallig ook 'lion dancers' het terrein op. Veel trommels en kabaal. Met dat geluid op de achtergrond gingen we op zoek naar de winkel. Onderin de appartementsblokken zaten allemaal kleine Chinese winkeltjes..voor 99% allemaal dicht! Hier vieren de mensen geen 2 dagen CNY, maar zijn ze een hele week dicht! We kwamen dan ook aan bij een gesloten rolluik. Toch maar even bellen naar het nummer wat op het rolluik geschreven stond en er werd weliswaar opgenomen. Waar ze me mee konden helpen? Nou, uh, ik ben op zoek naar een naaimachine. Binnen 2 minuten werd de zaak open gedaan. Ik verwachtte een enorme winkel, maar triestig genoeg was het alles bij elkaar niet groter dan een krappe 30m2. Prop en prop vol! Met..Brother machines!
Dit was de grootste naaimachinehandelaar in Singapore! Ik vroeg de vriendelijke Chinese eigenaar naar het merk wat ik thuis ook gebruik. Een map werd uit de kast getrokken en de prijslijst erbij gehaald. Exact dezelfde prijzen als bij ons in Europa. Ergens had ik gedacht dat machines hier goedkoper zouden zijn, vooral omdat veel electronica hier sowieso goedkoper is en omdat hier de groothandelaren zitten die grote delen van Azie voorzien van machines. Ik had begin januari ook al met een groothandelaar gebeld, maar nog steeds geen reactie gekregen en nu begreep ik pas waarom nadat ik met de aardige verkoper gesproken had..
Singapore exporteert heel veel machines, maar er worden er bijna geen meer verkocht in het land zelf. Omdat de vraag hier zo laag ligt, liggen de prijzen dus hoog. Hij was dan ook weer erg blij om weer iemand te ontmoeten die een machine wilde kopen. Volgens hem zijn 'Singaporeans pampered and they do no appreciate hand made anymore. Why would they if they can buy a 10 dollar shirt from China?'. De hele naaimarkt is hier dan ook aan het instorten.  De enigen die hier nog een machine hebben zijn mensen van Indiaase afkomst, die hem af en toe nog wat handwerk laten zien en vrouwen uit Europa, maar ook die maar heel zelden. Daarnaast willen de Singaporezen volgens hem ook niet investeren in een goede machine. Als er studenten naar de mode academie gaan sturen ze hun moeder naar zijn zaak 'and they buy the cheapest machine they can get..No wonder why a lot of students do not finish the academy..'. De man was erg blij dat we er waren, dat hij weer een machine kon verkopen. 'You Europeans are good with combining colours and prints, Singaporeans no, no fantasy..'.  Hij was dan ook blij verbaasd te horen dat het bij ons juist weer 'hip' is om zelf te naaien en hoopt echt dat die trend over komt waaien. Volgende week verwacht ik een telefoontje met de prijzen, ik kon er nog redelijk over onderhandelen, dus ben benieuwd! Kan echt niet wachten om weer aan de slag te gaan.
De liondancers hebben we helaas niet in actie gezien, we hebben ze wel nog bezig gehoord, maar jammer genoeg niet meer gezien.

Dat werd echter wel goed gemaakt! Na Jack zijn eerste voetballes afgelopen zaterdag (hij was de kleinste, maar wel de meest enthousiaste!) werden we door het management van de condo getrakteerd op een lion- en a dragon dance! Een optreden van meer dan een uur, waarbij er getrakteerd werd op uiteraard mandarijnen en snoep, chocola, snacks en pudding voor de kinderen.

Snoepjes voor brave Jack  ;-)
(Mark op de achtergrond onder de tent in onze 'tuin')

Na deze dans hebben we er nog wat dansen aan vast geknoopt. We zijn erna met z'n vieren naar China Town gegaan. Eindelijk is het ons gelukt :-)! Hele lekkere muffins gegeten, die verwacht je daar niet te vinden, maar zo lekker en vooral nog veel sfeerversiering gezien. Overal lampionnen! (Binnenkort zullen de foto's hiervan ook worden opgeladen op de site)

En alsof dat niet genoeg was: vanmorgen op school ook weer een Lion dance!

De eerste week van Chinees Nieuw Jaar (deel 1)

De eerste week van het Chinees Nieuw Jaar zit er hier bijna op! Het CNY viel dit jaar op 23 en 24 januari. Mark dus 2 dagen vrij, yes! Het CNY begon officieel afgelopen zondag- op maandagnacht met een knallend vuurwerk in een rijkelijk versierd Chinatown... Hebben we horen zeggen, want zelf zijn we er nog niet geweest :-).  'Koppenlopen en dringen', speciale busdiensten, etc. Niet echt een plek waar we met de kinderen naar toe wilden afgelopen weekend, dus hadden we voor maandag een oppas gevraagd. Ja, maandagavond gaan we met z'n 2en Chinatown in, net na het startschot van alle festiviteiten, dat is het plan!
(Hou even vast, want we maken even een sprongetje in de tijd)

Afgelopen zaterdag is Jack hier voor het eerst naar de kapper geweest in Holland Village. Holland Village is een soort winkelcentrum met daarnaast autovrije straten met allerlei verschillende leuke eettentjes. Een heel relaxt sfeertje. We wonen vlak tegen Holland Village aan, Holland Road en Holland Link liggen hier dan ook vlakbij. Het zijn enkel de namen die doen herinneren aan het feit dat 'De Hollanders' ooit in Singapore gezeten hebben. Aan de gebouwen in deze buurt kun je het niet echt zien.
De kapper heeft flink z'n best moeten doen, want zo stil als bij tante Marleen zat hij helemaal niet! Er werd wel een CNY toeslag berekend, want met CNY gaat namelijk iedereen naar de kapper. (Je betaalt tevens je schulden af, poetst je huis grondig en er zijn zelfs gezinnen die gewoon elk jaar nieuwe meubels kopen voor wat ook wel het lentefeest wordt genoemd. )Toen meneer lekker geknipt was zijn we wat sfeer gaan opsnuiven van het aankomende CNY.

Serieus, het kan echt niemand de laatste weken ontgaan zijn. Alles, maar dan ook alles in CNY sfeer. Nog drukker en nog gekker dan met de Kerst. Het CNY is de belangrijkste feestperiode in Singapore, de enige periode waarbij de winkels minimaal 2 dagen gesloten zijn. Een enkele supermarkt is nog open, maar dat is pas sinds de laatste 3 tot 2 jaar zo. De winkels 2 dagen dicht in een wereldstad met letterlijk een 24 uurseconomie, zoiets gebeurt niet zomaar.

Mandarijnboom bij de Botanic Garden

Heel de maand is het al druk in de supermarkten, vooral op de fruitafdeling. Mensen geven elkaar mandarijnen cadeau, ten teken van voorspoed. Bergen mandarijnen, mandarijnbomen voor de deuren van de huizen.. Er komt veel symboliek en veel traditie bij kijken. (We hebben een beknopte link voor je gevonden met wat achtergrond informatie, die we aan het eind van de blog zullen toevoegen.)
Overal lampionen en versiering. Zelfs bij IKEA kon je handdoeken, placemats, pantoffels, noem het maar op kopen met 'de draak' erop.
Dit jaar is het jaar van de draak. De draak staat voor 'sterkte/kracht'. Tot kort voor het CNY zijn er dan ook heel wat huwelijken voltrokken. Iedereen wil namelijk een baby in het jaar van de draak (blijkbaar schijnen er daadwerlijk 10% meer baby's geboren te worden in de jaar van de draak), iedereen wil een draak van een kind ;-), sorry, even klein grapje tussendoor.. Het jaar van de draak is voor de Chinezen een echt geluksjaar. Het is dit jaar niet het jaar van de gouden draak (het ultieme geluksjaar!), maar van de groene draak.
Veel drakendansen en liondances dus de komende periode.

Draak van bloemen op Orchard

Aangezien onze reis naar Bintan is uitgesteld, hadden we besloten om er een mini Singapore vakantie van te maken. Zoveel hebben we immers nog niet kunnen zien, dus hup erop uit!
Zondag wilden we Jack laten pony rijden bij een paardenclub hier in de buurt. De kinderen mogen pas vanaf 6 jaar op les, maar vanaf 3 jaar mogen ze wel rondjes op de pony maken, uiteraard tegen betaling. Jack en paarden en pony's..grote liefde, hij is er helemaal weg van! Waren wij meer geinteresseerd in de leuke eetgelegenheden die bij de sjieke club hoorden, Jack genoot ondertussen van zijn rit op het zusje van Amerigo. Heel rustig en beheersd op de mooie witte pony, terwijl de begeleider heerlijk aan het zweten was in de brandende zon.

Na de ponyrit zouden we doorgaan naar de Botanic Garden, maar vanwege de hitte hebben we die uitgesteld. Uiteindelijk is het een sportieve vakantiedag geworden, na het ponyrijden het zwembad ingedoken, zelfs Sem ging er nu in! (meneertje vind het water nu niet meer zo koud) En Jack ging's middags voor het eerst met papa de tennisbaan op! Wat zal ik zeggen? De 'bal' valt niet ver van de boom? 's Avonds nog even lekker voetballen met de buurjongen, wat wil je nog meer wanneer je 3 bent? (Verwend :-) !!!)

Op naar de tennisbaan

Tot hiertoe deel 1 van de eerste week van CNY!

Voor de algemene ontwikkeling hier de link met nog extra informatie over CNY (wel even doorscrollen naar beneden):

Achtergrondinformatie Chinees Nieuw Jaar

Snelle Sem!

Stond net rechtop in zijn bed toen ik de deur open deed!! Wist niet wat ik zag! Breed lachend om wat hij bereikt had. Snel de camera gaan halen, maar het blijft exclusief..zodra hij de camera zag liet hij de spijlen van het bed los! Beetje huilen, maar dat was snel weer over. Nu ligt hij lekker te slapen, vast te dromen over wat hij allemaal bereikt heeft :-).
Snelle Sem!

En vanmiddag lekker weer geprobeerd!

Please get me out of here!!

Gong xi fa cai

Het is al weer alweer even geleden dat ik echt in de pen ben gekropen. Tussendoor wel wat updates over hoe het hier met de kinderen gaat, maar niet veel meer over de echte belevingen hier. Ik ben nu net klaar met het schrijven van deze blog..Mark vond hem heavy..ik ook, maar het moest. Dus je kunt nu nog besluiten om te stoppen met lezen en straks lekker weer lekker aan te haken bij de volgende blogs.

Ik heb het erg moeilijk gehad om me er toe te zetten om achter de pc te gaan zitten en te schrijven over belevenissen, ervaringen zowel oppervlakkig als meer diepgaand. Ik heb er al eerder over geschreven, over dat ik vind dat een blog voor mij echt moet zijn, of in elk geval toch onze blog. Je kunt schrijven en daarbij illusies voorschotelen en alles zo mooi maken als je wil, maar om dicht bij jezelf te blijven in het schrijven is een ander verhaal. Moet het dan allemaal diepzinnig zijn? Nee, het moet echt zijn en sinds het begin van het nieuwe jaar tot nu heb ik het daar best moeilijk mee.

Op 4 januari, na alle gelukkige nieuwjaarwensen, hebben we via een goede vriend slecht bericht gekregen over een Belgische vriend die al twee jaar in Australië verbleef. Direct gebeld en voor het eerst ervaren hoe ver Singapore dan daadwerkelijk is. Afstand is relatief in deze tijd: mail, skype, social media, etc. zijn dingen die ‘de wereld kleiner maken’. Moesten we 20 jaar geleden deze stap gemaakt hebben door naar Singapore te verhuizen, dan verliep alle communicatie met ‘het thuisland’ per luchtpost en af en toe per telefoon. De ‘tijd van nu’ maakt afstand gevoelsmatig vaak kleiner, helemaal wanneer je op school spontaan weer toevallig oudcollega’s tegen komt (voor insiders: de 4^e al van Accenture :-) ), dan voelt de wereld soms niet groot genoeg! Zover weg en dan nog bekenden blijven tegen komen.
En dan nu voor het eerst voelen dat afstand toch ook echt nog ver kan zijn. Je weet het, je beseft het, maar om eerlijk te zijn had ik het tot nu nog niet echt gevoeld.

‘Een van de beste vrienden van een goede vriend’, wat zegt dat? Het zegt iets over relaties. We hebben allemaal relaties en ze zijn allemaal verschillend: in alle soorten en maten. Kortstondig, voor het leven, oppervlakkig, diepgaand, easy-going, of toch elke keer weer het ijs moeten breken.. Iedereen beleeft bestaande relaties op zijn of haar eigen manier.

We werden gegrepen op 4 januari door dat ene telefoontje uit Belgie over Steven die nu in Australië zat. Steven is op 29 december tijdens het hardlopen op het strand overleden aan een hartfalen. Afgelopen oktober was hij net 30 geworden. In 1 keer weg gegrepen. Hoe onwerkelijk en hoe groot de schok.. We kennen Steven vooral van een Europareis die ik in 2007 voor het eerst mocht maken met Mark en vrienden van hem. Het was mijn eerste ‘vriendenvanMarkreis’ sinds ik met hem samen was, beetje onzeker natuurlijk maar super hartelijk onthaald en ik voelde me gelijk thuis. Echt een te gekke vakantie gehad met herinneringen die je niet meer vergeet! Daarna kwamen we Steven vaste prik tegen op Werchter, altijd feest! We zagen elkaar niet vaak, maar wanneer er ontmoetingen waren voelde het alsof het gisteren was dat we elkaar weer gezien hadden. Altijd lachen, echt waar. Een super enthousiaste, vrolijke kerel, ondeugend, sportief en ondernemend en in Australië de vrouw van zijn dromen gevonden.
Het voelde zo onwerkelijk vanaf het moment dat het bericht begon door te dringen. Waarom nu net hij? Allemaal vragen die door je hoofd razen waarvan je weet dat er geen antwoord op komt.
En onbewust trok ik tegelijk ook de parallellen. Hij zat ook in het buitenland, had daar inmiddels het e.e.a. opgebouwd, was ook reislustig en had nog zoveel meer willen doen. Voor mij werd alles in 1 keer weer in perspectief geplaatst. Iedereen roept altijd maar ‘Live your dream’, Geniet’, ‘Neem het ervan’, je weet wel al die uitspraken die absoluut ergens op slaan, maar die we eigenlijk heel vaak vergeten daadwerkelijk te doen. ‘Vergeten’ omdat we eigenlijk te druk zijn met alles wat ons dagelijks bezig houdt, omdat we denken dat we tijd genoeg hebben of omdat het ons soms ontbreekt aan lef (ik heb het hier niet over middelen!)om daadwerkelijk te doen wat we het liefst zouden willen.
Dit gebeuren plaatste voor mij alles weer flink in perspectief. Ik heb vroeger ook wel dat soort momenten gehad en wanneer je dan achteraf terug kijkt betrap je jezelf erop dat het toch niet lang duurde voordat dat weer naar de achtergrond dreef en je gewoon weer de dingen deed die je altijd deed.

Misschien kwam ‘het in perspectief plaatsen’ en daarmee de zelfreflectie, nu scherper aan omdat ik daar in mijn hoofd nu daadwerkelijk meer ruimte voor heb en daar sowieso al mee bezig ben doordat ik bemerk dat die ruimte is ontstaan (hoop dat je het nog snapt). Binnen een korte tijd is bij ons ook het roer omgegaan en zitten we nu in een totaal andere situatie dan de ‘veilige situatie’ waarin we zaten. In het eerste bericht van deze blog beschreef ik het als ‘het zitten in een roller coaster..die kriebels..je weet dat er iets komt, maar hoe? En het is allemaal spannend’. Van ‘comfortabel’ ging ik naar de ‘roller coaster’ waarbij je dan heel snel uitkomt op ‘wat wil ik nu echt?’ vraag. Ik besef heel goed dat ik nu meer de ruimte krijg om die vraag te beantwoorden, om daarbij dicht bij mezelf te blijven en om vervolgens alles eruit te halen wat er in zit! Want lieve mensen, dit is echt geen preek, maar je moet eruit halen wat erin zit!

Op de dag van Stevens begrafenis kregen we het trieste bericht dat de zoon van een van de bestuursleden van Sumba Care, zeer zeer ernstig ziek is. Net zo oud als ik, binnen 3 weken 14 kilo afgevallen, van het kastje naar de muur gestuurd om vervolgens het nieuws te krijgen dat je een ongeneeslijke vorm van kanker hebt.. (uit respect noemen we hier verder geen namen). Ook hier hebben we een opdonder van gekregen. Checken we dagelijks onze mail om te zien hoe het gaat en houdt het ons bezig. Het is namelijk niet enkel ‘de zoon van’, we kennen hem en zijn vrouw, versbakken ouders van een kindje ook van juli 2011 net als Sem, twee hardwerkende toegewijde mensen. Net als hun ouders zetten ze zich in voor Sumba Care waar ze kunnen. BAM! Terug naar de werkelijkheid. Ze staan op ons lijstje, we blijven voor de hele familie bidden en betuigen steun, maar echt mensen Singapore is dan echt ver.
De behoefte aan het geven van een welgemeende knuffel, het geven van een schouderklop of langs gaan om iemand op te beuren: het kan gewoon niet. Enkel de platte letters van de mail waar je dan het juiste gevoel in probeert over te brengen.
Het niet kunnen vasthouden van de eerste baby van je vriendin, de kinderen van je vriendinnen zien groter worden, net als de buik van je schoonzusje en nicht. Het kan niet.
Het kan gewoon niet, behalve als ik super lange armen zou hebben :-) en dat het echt niet kan, dringt nu door.. Verstandelijk weet je het, maar nu krijgt het meer diepte. Misschien ook omdat het een opeenstapeling is van allerlei dingen die we missen en die nu onlangs gebeurd zijn. Het zijn fases waar je doorheen gaat wanneer je alles achter laat. Hierna komt hopelijk de ‘berustingsfase’. 

Het is echt een proces, tenminste zo voel ik het. Nog steeds spannend en leuk? Ja zeker! Maar altijd even makkelijk? Nee. Maar dat geeft ook niet.
En die leuke reisverhalen dan? Komen die nog? Jazeker wel! Maar ik moest eerst even ruimte maken in mijn hoofd omdat weer op een ‘eerlijke’ manier te kunnen doen. En weet je..dat van me af schrijven op deze manier helpt sowieso. Ik mis jullie nu gewoon even meer dan normaal, en dat mag van mezelf, hihi.
Daarom ook blij met het Chinese Nieuw Jaar wat gisteren is ingeluid! Gewoon een tweede O&N voor ons. Echt heel veel over te vertellen, maar ik heb tijd, het duurt namelijk 15 dagen! Ik ga er weer tegenaan :-)!

Daarom nogmaals voor iedereen: Een gezond, gelukkig 2012! Maak er een super mooi jaar van!

GONG XI FA CAI !! (We wish you a very prosperous year!!)

En voor wie wil horen hoe dat klinkt :-):
http://goodcharacters.com/newsletters/gong-xi-fa-cai.html

Veel liefs en geniet lieve mensen!
Ngadia

Kruipen. En dan nu klimmen...en proberen te staan

En dan die blik erbij! Alsof ie het al weken doet! Sem doet goed zijn best hier. Vooral ook in de slaapkamer van de jongens, daar is hij de aanstoker van alle lol :-) !

Naast het kruipen is Sem druk bezig met het reiken naar dingen terwijl hij op z'n buik ligt. Evenwicht op 1 handje, het gaat allemaal goed. De plavuizen hier zijn hard om op te vallen, soms een boink en brullen, maar vooral weer doorgaan.

Sem is los!

Sinds dit weekend kan Sem kruipen.Was het vorige week nog een vierkante meter die hij aan het verkennen was, nu is het letterlijk de hele kamer en dan het liefst onder de tafel en de stoelen. Niets in de onmiddellijke omgeving van Sem is nog veilig. Alles wat hij  op zijn weg tegen komt, gaat in zijn mond en onderweg laat hij ook vaak een 'kwakje' achter en dweilt dan ineens de vloer. Mama heeft er werk mee en Jack's speelgoed is niet meer alleen van Jack. Wanneer Jack het terug wil pakken houdt Sem het stevig vast en zet dan een 'grom'stem op. We hebben Jack nu de 'wisseltruc' aangeleerd en dat gaat voorlopig goed en anders draait Sem zich gewoon om en probeert nog maar eens zich op te trekken aan de kast en bank :-) .


Oh ja..wanneer je goed luistert hoor je dat Jack z'n Rotterdamse accent er ook goed op vooruit gaat.

Jack op weg naar Chinees Nieuw Jaar

Deze week 'onderzoekt' Jack op J&J het thema van Chinees Nieuw Jaar. De kinderen mogen dan ook de hele week in 'stijl' naar J&J. Jack kon dan ook niet wachten om vanmorgen zijn pak aan te doen naar school.


Wanneer CNY gevierd wordt is eten en vooral het eten met elkaar erg belangrijk. De kinderen zullen deze week verschillende traditionele hapjes proeven die bij het CNY horen en samen zullen ze ananastaartjes maken. 
Jack heeft er in elk geval zin in! En hierna...heeft hij weer een week vakantie!!

India, de tweede ronde!

Voorbije week ben ik weer een weekje in India geweest (alweer naar de Indiase ambasade voor het obligate interview, nu wel een multiple entry visum gekregen, dus de volgende 6 maanden, ben ik daar van gespaard). Deze keer ben ik eerst 2 dagen naar het Accenture off shore office in Mumbai geweest en daarna nog 2 dagen naar het Accenture kantoor in Bangalore (waar ik in november nog was).

Dit uitgebreide reisverslag kun je verder lezen onder de tab reizen.

Groetjes,
Mark

Happy New Year!!

2 Januari alweer! De 2e dag al in het kersverse nieuwe jaar! We wensen jullie allemaal een gelukkig, gezond en fantastisch 2012, gevuld met humor, vriendschappen en bijzondere dankbare momenten!


We zijn het jaar goed gestart, maar vooral hebben we 2011 ook goed afgesloten. Zaterdag 31 december zijn we na het ontbijt vrij vlot vanuit Maleisie terug gereden naar Singapore. Ik was heel nieuwsgierig hoe dat dan zou voelen, of het al echt als 'thuis' zou voelen. Toen ik het Mark in de auto vroeg deelden we allebei hetzelfde gevoel: we gaan terug naar de plek waar we thuis zijn of eerder waar we thuis mogen zijn, maar echt als thuis-thuis voelt het (nog) niet. 
Het plan was om die avond naar Marina Bay te gaan voor een gigantisch vuurwerk. (http://www.marinabaycountdown.sg/ )
We hadden de metroschema's al gecheckt en plaatsen waar we de auto zouden kunnen parkeren, het zou namelijk onmogelijk zijn om met de verwachte drukte tot aan de baai te rijden. De jongens sliepen al eerder dan verwacht en.... we hebben ze lekker laten slapen. Helemaal prima! Samen met een fles bubbels en een bakje chips hebben we tot 23.55 buiten op het terras gezeten. Het was nog warm, die middag hebben we voor het eerst 32 graden zonder regen bereikt en langzaamaan merken we dat het regenseizoen weg begint te trekken. (Dat belooft dus voor van de zomer!) Onder de nieuwe lampjesslinger (een souveniertje uit Maleisie) hebben we buiten de nieuwjaarsbrieven voor de jongens geschreven en het jaar nog eens over lopen: Wat waren de hoogtepunten, wat was minder, wat kunnen we beter en anders doen. De vragen die iedereen van ons voor zichzelf heeft op zo'n dag. 2011 Gaat bij ons 'de boeken in' als het 'snelle jaar ' (2007 niet meegerekend ;-) ). Het is echt voorbij gevlogen! De komst van Sem precies halverwege het jaar, maar vooral het laatste kwartaal van 2011 ging als een trein. Het was zowel een spannend maar vooral ook een onverwacht jaar op veel gebieden. 


Iets voor 12 hebben we samen afgeteld, elkaar goeds toegewenst en konden we via de televisie toch nog meegenieten van het vuurwerk in Marina Bay. (Achteraf waren we blij dat we er niet waren, er bleken meer dan een miljoen mensen te zijn!). Buiten kon je een speld horen vallen, nergens gejuich of geluid van mensen die vol enthousiasme het nieuwe jaar ingaan. Was toch wel even 'raar'. Waarschijnlijk gaat dat op 22 januari hier helemaal anders zijn, dan wordt het Chinees nieuwjaar gevierd. De kerstversiering is op veel plaatsen dan ook al weg, overal hangt al versiering voor CNY (Chinese new year). We zijn benieuwd!

Gisteren mocht Jack kiezen hoe we 1 januari zouden vieren. Dat was niet moeilijk: naar de dierentuin! We zijn sinds ons laatste bezoek 'Friends of the zoo' en kunnen met onze kaart nu gaan wanneer we willen.
Na een uitgebreid ontbijt zijn we 's middags op ons gemak vertrokken. Jack heeft de plattegrond op zijn kamer liggen en wist al wat hij wilde zien: de apen, de krokodil, de witte tijgers, de olifanten en de giraffen..oh en de neushoorn! Er kwamen natuurlijk nog steeds meer dieren bij, maar we hebben het bij dat rijtje gehouden. Om 19.00 moest hij namelijk zijn nieuwjaarsbrief 'voorlezen' en dat heeft hij heel goed gedaan!


Onze 2e dag van het jaar hebben we vandaag rustig door gebracht: lekker hangend aan het strand!

Even bijkomen van de Maleisie avonturen, oudjaarsavond en alle andere dingen die ons die week hebben bezig gehouden. 

Ons eerste uitstapje naar het strand en ik moet zeggen: het beviel me wel. Ik hou helemaal niet van 'strand hangen', maar nu was het gewoon fijn. In de schaduw onder de palmbomen met een emmertje en schepje bezig zijn, heerlijk lunchen en kijken naar volleyballende Singaporezen. Het was een rustig strand, met maar 1 strandtentje wat erg relaxte muziek draaide, erg fijn om voor het eerst gewoon een paar uurtjes even niets te doen!

Morgen is Mark zijn vakantie voorbij en gaan we weer terug naar een 'normale' week. Een 'onderwerp' voor op de blog waar ik binnenkort ook eens iets over zal schrijven (hoe ziet een normale dag in Singapore eruit?). Maar morgen eerst werken aan het reisverslag van Maleisie!