Gisteren 4 weken geleden, exact 4 weken dat we niet meer met z'n vieren maar met vijf thuis zijn!
Charlie 4 weken oud op mijn verjaardag, een bijzondere mijlpaal weer en een super fijn verjaardagscadeaugevoel. Want zo voelt het, het is ziekenhuis in en uit, maar ondertussen genieten we allemaal volop van 'de kleinste thuis'.
Jack is super trots en heeft zijn broertje inmiddels al aan al zijn klasgenootjes in de klas mogen voorstellen en geeft hem kusjes zoveel hij kan. Sem is zorgzaam, komt gelijk naar mij toe gerend wanneer Charlie begint te huilen om als het ware te zeggen: 'Ga kijken mama!' en als ik Charlie in de maxicosi zet, vist Sem ondertussen het speentje uit de box en komt die dan brengen. Ze doen het goed samen.
Voor mij ook al iets meer dan 4 weken geleden dat ik iets op de blog heb geschreven.
Maar ik ben er weer! Nog niet volop, maar ik ga toch weer een begin maken.
Twijfel ik soms om verder te gaan met de blog (de uren die je met het schrijven kwijt bent, de twijfel of iemand op al die info zit te wachten, etc.) kregen we kort na de bevalling een reactie van een voor ons onbekende op de blog. Dank daarvoor!! Dank dat je de vrijheid hebt genomen om te reageren en me ergens het gevoel te geven dat schrijven wel 'zin' heeft. Ik zal je binnenkort zeker apart een berichtje sturen en stel je vragenlijstje maar op, want over 2 weken ben ik uit mijn kraamperiode :-) !
Of ik rustig aan heb gedaan de afgelopen weken? Uhm...eerlijk...ik heb het geprobeerd... (Al zegt Mark dat ik niet eens een poging heb gedaan..)
In het ziekenhuis kon ik niet anders, maar eenmaal thuis was het een stuk lastiger. Ik vond het ontzettend lastig om rust te nemen of om even te liggen. ("Dat heb ik toch helemaal niet nodig? Voel me kiplekker!" ). Er is namelijk altijd wel iets te doen en in huis gebeurd er ook constant van alles. Daarnaast wilde ik ook volle bak aan de slag met de evenementen op school. Met de Sint en Kerst is het druk en van alles te doen, 11 dagen na de bevalling woonde ik dus al weer de meetings bij..
Twee weekenden geleden werd ik dan ook even flink terug gefloten. Ik wil wel en duizenden ideeen in mijn hoofd, vol mentale energie, maar blijkbaar bleek mijn fysiek dat allemaal nog niet te trekken.. En dan moet je daaraan toegeven..niet makkelijk voor mij, toegeven dat 'iets even niet kan'...gaat ook niet veranderen, maar accepteren dat het zo is lukt al wel beter.
Flinke tranen, maar mijn lessen geleerd. Dus wat nu kan, dat kan en anders komt het gewoon ietsje later.
Datzelfde geldt voor de blog. Super veel te vertellen, maar 4 weken ga ik nooit 1, 2, 3 kunnen inhalen. De verhalen komen dus wel, maar niet allemaal tegelijk en ondertussen zal Mark ook meehelpen om de blog bij te houden.
Alvast bedankt voor je geduld daarvoor!
Charlie is afgelopen vrijdag weer geprikt, maar nu voor een uitgebreid onderzoek van de lever.
Zijn waarden waren (helaas) weer gestegen, maar uit verdere analyse blijkt er geen direct gevaar wat zou kunnen aantonen dat zijn lever gevaar loopt. Verder gaan zoals afgesproken dus.
Mark is vandaag druk in de weer geweest met zijn paspoort en het aanvragen van zijn Dependency Pass (zijn Singaporese verblijfsvergunning). Enorme red tape!! Blijkbaar is het verkeerde document vertaald naar het Nederlands en gelegaliseerd en steekt het hele proces toch weer anders in elkaar dan dat ons uitgelegd is (sterker nog..niemand legt je dit uit, je moet zelf op zoek naar 'de' procedure om zo 'je werkvolgorde te bepalen', waarbij 2 ministeries en de ambassade aan te pas komen..Voel je hem al??).. Sommige dingen hadden al wel aangevraagd kunnen worden, etc.etc.
Ik zal je de echte details besparen, maar het even grofweg schetsen:
Het kromme is namelijk dat er bij de geboorteaangifte gelijk wordt ondertekend dat de baby geen Singaporees is. Daarna heb je als ouders 42 dagen de tijd om de DP te regelen, zodat de baby na 42 niet illegaal in Singapore verblijft. Dat begint dus met vertalingen en legalisaties van documenten..
4 December zijn onze 42 dagen om, hebben we waarschijnlijk nog geen DP. Charlie zou dan het land uit moeten en weer terug het land in op een toeristenvisa... Maar ook dat gaat er om hangen, omdat hij geen paspoort heeft en het land dus niet eens uit kan!
Maar na een regeldagje van Mark vandaag, komt alles zeker goed. Wat zal ik zeggen? Al doende leer je ;-) ?
Hoe het verder met nationaliteiten zit van Charlie? Onze 'bijna' illegaal ;-).
Charlie is dus geen Singaporees, ook al is hij hier geboren. Singaporees kun je door geboorte enkel worden als een van de ouders Singaporees is. Vandaar dat bij de geboorte aangifte er ook wordt aangegeven dat Charlie geen Singaporees is. Maar dan? Is hij dan Belg of Nederlander?
Zowel Jack, Sem als Charlie hebben 2 nationaliteiten: de Belgische en de Nederlandse. Op dit moment wordt Charlie zijn paspoort aangevraagd bij de Belgische ambassade, om de praktische reden dat de ambassade vlak bij het kantoor van Mark ligt en hij dat zo makkelijk kan regelen. C krijgt dus een Belgisch paspoort. Maar een paspoort is enkel een reisbewijs.. Verloopt het dan kan zijn volgende net zo goed een Nederlandse zijn. Zijn geboorteakte zal ook nog bij de Nederlandse ambassade worden ingeschreven en vervolgens in Den Haag, waarna hij een BurgerServiceNummer ontvangt.
Voor Jack en Sem moeten we dit ook nog doen, dus straks is alles gelijk in 1 keer geregeld en kunnen zij genieten van 2 nationaliteiten, the best of both worlds :-), en voor C dan nog met een extra exotisch tintje (enkel de geboorteplaats).
Charlie 4 weken oud op mijn verjaardag, een bijzondere mijlpaal weer en een super fijn verjaardagscadeaugevoel. Want zo voelt het, het is ziekenhuis in en uit, maar ondertussen genieten we allemaal volop van 'de kleinste thuis'.
Jack is super trots en heeft zijn broertje inmiddels al aan al zijn klasgenootjes in de klas mogen voorstellen en geeft hem kusjes zoveel hij kan. Sem is zorgzaam, komt gelijk naar mij toe gerend wanneer Charlie begint te huilen om als het ware te zeggen: 'Ga kijken mama!' en als ik Charlie in de maxicosi zet, vist Sem ondertussen het speentje uit de box en komt die dan brengen. Ze doen het goed samen.
Voor mij ook al iets meer dan 4 weken geleden dat ik iets op de blog heb geschreven.
Maar ik ben er weer! Nog niet volop, maar ik ga toch weer een begin maken.
Twijfel ik soms om verder te gaan met de blog (de uren die je met het schrijven kwijt bent, de twijfel of iemand op al die info zit te wachten, etc.) kregen we kort na de bevalling een reactie van een voor ons onbekende op de blog. Dank daarvoor!! Dank dat je de vrijheid hebt genomen om te reageren en me ergens het gevoel te geven dat schrijven wel 'zin' heeft. Ik zal je binnenkort zeker apart een berichtje sturen en stel je vragenlijstje maar op, want over 2 weken ben ik uit mijn kraamperiode :-) !
Of ik rustig aan heb gedaan de afgelopen weken? Uhm...eerlijk...ik heb het geprobeerd... (Al zegt Mark dat ik niet eens een poging heb gedaan..)
In het ziekenhuis kon ik niet anders, maar eenmaal thuis was het een stuk lastiger. Ik vond het ontzettend lastig om rust te nemen of om even te liggen. ("Dat heb ik toch helemaal niet nodig? Voel me kiplekker!" ). Er is namelijk altijd wel iets te doen en in huis gebeurd er ook constant van alles. Daarnaast wilde ik ook volle bak aan de slag met de evenementen op school. Met de Sint en Kerst is het druk en van alles te doen, 11 dagen na de bevalling woonde ik dus al weer de meetings bij..
Twee weekenden geleden werd ik dan ook even flink terug gefloten. Ik wil wel en duizenden ideeen in mijn hoofd, vol mentale energie, maar blijkbaar bleek mijn fysiek dat allemaal nog niet te trekken.. En dan moet je daaraan toegeven..niet makkelijk voor mij, toegeven dat 'iets even niet kan'...gaat ook niet veranderen, maar accepteren dat het zo is lukt al wel beter.
Flinke tranen, maar mijn lessen geleerd. Dus wat nu kan, dat kan en anders komt het gewoon ietsje later.
Datzelfde geldt voor de blog. Super veel te vertellen, maar 4 weken ga ik nooit 1, 2, 3 kunnen inhalen. De verhalen komen dus wel, maar niet allemaal tegelijk en ondertussen zal Mark ook meehelpen om de blog bij te houden.
Alvast bedankt voor je geduld daarvoor!
Charlie is afgelopen vrijdag weer geprikt, maar nu voor een uitgebreid onderzoek van de lever.
Zijn waarden waren (helaas) weer gestegen, maar uit verdere analyse blijkt er geen direct gevaar wat zou kunnen aantonen dat zijn lever gevaar loopt. Verder gaan zoals afgesproken dus.
Mark is vandaag druk in de weer geweest met zijn paspoort en het aanvragen van zijn Dependency Pass (zijn Singaporese verblijfsvergunning). Enorme red tape!! Blijkbaar is het verkeerde document vertaald naar het Nederlands en gelegaliseerd en steekt het hele proces toch weer anders in elkaar dan dat ons uitgelegd is (sterker nog..niemand legt je dit uit, je moet zelf op zoek naar 'de' procedure om zo 'je werkvolgorde te bepalen', waarbij 2 ministeries en de ambassade aan te pas komen..Voel je hem al??).. Sommige dingen hadden al wel aangevraagd kunnen worden, etc.etc.
Ik zal je de echte details besparen, maar het even grofweg schetsen:
Het kromme is namelijk dat er bij de geboorteaangifte gelijk wordt ondertekend dat de baby geen Singaporees is. Daarna heb je als ouders 42 dagen de tijd om de DP te regelen, zodat de baby na 42 niet illegaal in Singapore verblijft. Dat begint dus met vertalingen en legalisaties van documenten..
4 December zijn onze 42 dagen om, hebben we waarschijnlijk nog geen DP. Charlie zou dan het land uit moeten en weer terug het land in op een toeristenvisa... Maar ook dat gaat er om hangen, omdat hij geen paspoort heeft en het land dus niet eens uit kan!
Maar na een regeldagje van Mark vandaag, komt alles zeker goed. Wat zal ik zeggen? Al doende leer je ;-) ?
Hoe het verder met nationaliteiten zit van Charlie? Onze 'bijna' illegaal ;-).
Charlie is dus geen Singaporees, ook al is hij hier geboren. Singaporees kun je door geboorte enkel worden als een van de ouders Singaporees is. Vandaar dat bij de geboorte aangifte er ook wordt aangegeven dat Charlie geen Singaporees is. Maar dan? Is hij dan Belg of Nederlander?
Zowel Jack, Sem als Charlie hebben 2 nationaliteiten: de Belgische en de Nederlandse. Op dit moment wordt Charlie zijn paspoort aangevraagd bij de Belgische ambassade, om de praktische reden dat de ambassade vlak bij het kantoor van Mark ligt en hij dat zo makkelijk kan regelen. C krijgt dus een Belgisch paspoort. Maar een paspoort is enkel een reisbewijs.. Verloopt het dan kan zijn volgende net zo goed een Nederlandse zijn. Zijn geboorteakte zal ook nog bij de Nederlandse ambassade worden ingeschreven en vervolgens in Den Haag, waarna hij een BurgerServiceNummer ontvangt.
Voor Jack en Sem moeten we dit ook nog doen, dus straks is alles gelijk in 1 keer geregeld en kunnen zij genieten van 2 nationaliteiten, the best of both worlds :-), en voor C dan nog met een extra exotisch tintje (enkel de geboorteplaats).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten