Dat het nu toch een beetje aanvoelt als een 'nieuw begin' is niet enkel omdat Jack straks naar de kleuterschool gaat. (Ga er maar even voor zitten, want nu komt me er toch een stukje tekst ;-), dus haal nog even wat te drinken en die lekkere schaal met aardbeien! And welcome into the real world of family Theys :-) )
Het hele vertrek vanuit Europa voelt voor ons nu anders dan anders, of beter gezegd, anders dan de vorige 2 keren.
De eerste keer was nu natuurlijk de grote sprong! Op naar het onbekende en alles maar op je af laten komen. Verstand op nul en gaan!
Toen we in maart terug kwamen voor de skivakantie deelden we bij de aankomst op Schiphol dan ook hetzelfde gevoel: we zijn nog niet klaar in Singapore, er valt nog zoveel te ontdekken...ook al was het fijn even terug te zijn.
Dat hebben we dus ook gedaan toen we de 2e keer in Singapore landen, verkennen, ontdekken..het ging al wel stukken 'makkelijker' omdat we onze weg hier al kenden. Nee, verdwalen doen we hier niet :-)....ok, niet meer! Ik weet nog wel het eerste weekend toen we de auto hadden, een paar keer verkeerd gereden omdat niemand ons had verteld dat bepaalde wegen op een gegeven moment van naam veranderen...ja als je dat niet weet is het lang zoeken ;-). Helemaal niet erg, want zo hebben we in korte tijd veel geleerd. Zijn dan net die handigheidjes die je als 'new-be' niet weet en die erg makkelijk hadden geweest.
En daar zit het hem in denken wij... naar ons gevoel zijn we 'new-be' af! Nee, daar krijg je geen diploma voor, ik had hem anders echt opgehangen. Na negen maanden durven we echt te zeggen dat we geen nieuwkomers meer zijn! Arrogant? Nee...echt waar denk wij.
Singapore is snel, heel snel. Feit dat het hier tropen is en iedereen denkt dat alles zich aan de temperatuur aanpast, zo van 'doe maar rustig aan, want het is weer heet vandaag. Misschien morgen'...dat werkt hier niet. (Jam karet? Jam tjapat, jam speedy! Voor de bahasa lezers)
Misschien dat dit in andere landen werkt, maar niet in Singapore. Niets morgen, het is nu nu, dus doen we het nu! Mochten er dus nog mensen zijn die denken dat ik de hele dag aan het zwembad hang...I wish, heb nog geen boek kunnen lezen, ook dat werkt hier niet... althans voor mij niet..voor heel ons gezin niet.
Singapore is snel en in die snelheid gaan we als gezin compleet mee. Voor Mark is dat op werk, voor mij is dat in het werk thuis met de kinderen en als 'centrale spil' die alles aan elkaar knoopt in ons hele sociale leven en sociale netwerk hier.
Heel eerlijk: die snelheid is geen probleem, daar wen je aan en daar ga je in mee. Of niet en dan ben je hier unhappy, best niet doen.
Naast die snelheid zie je bepaalde cycli hier in 'expatland' (af en toe zo hilarisch een combinatie van Gooische vrouwen en Desperate housewives hier! Maar daar schrijf ik nog wel eens over).
Je ziet bijvoorbeeld in mei/juni dat de grote uittocht begint: grote containers die hele villa's leeghalen omdat de sir and 'mam weer terugkeren naar hun thuisland, of worden verplaatst naar een andere locatie. En dat gebeurt hier veel! Mensen gaan naar Shanghai, Bangkok, New York, Londen, Hong Kong, etc. Voor veel van ons leuke spannende vakantiebestemmingen, voor de mensen hier een nieuw thuis. Veel mensen keren pas echt terug naar hun thuisland na een jaar of 8-10, gaan dus van land tot land. Hoewel de meesten hier toch wel 2 tot 3 jaar zitten en dan terug gaan naar NL/BE..denken ze ;-).
Zit er geen grote verhuizing in, dan zie je in juni net als wij: moeder met kinderen op de luchthaven. Klaar voor vertrek voor een vakantie in Europa. Vrouwen bijna allemaal reizend zonder man, kleine kinderen en maar hopen dat iedereen goed slaapt tijdens de vlucht. Onze vlucht naar Amsterdam zat dan ook vol vriendjes en bekenden van school.
In juli/augustus zie je dan de 'new-bees' weer komen. In december heb je dan weer een kleinere 'uittocht' van mensen die hun kinderen na de kerst op een andere school in een ander land laten starten en ook gelijk weer een nieuwe intocht van nieuwkomers, die hetzelfde idee hebben. Verder hebben we in februari en maart ook nog flink wat nieuwkomers gezien, maar minder massaal.
Vanaf april..echt zonder overdrijven...staat hier elke dag een verhuiswagen of meerdere wagens voor de condo. Serieus: elke dag wordt er hier bijna verhuisd!
We hebben uitzicht op het zwembad en dan met name het kinderbad wat precies achter onze patio ligt. Twee weken zijn we weggeweest en het is helemaal anders dan voor ons vertrek, zoveel nieuwe gezichten. Over het algemeen is het wel veel rustiger, omdat veel mensen die we hier kennen in Europa zitten voor vakantie.
Ook Jack zijn enige Nederlandse vriendje hier op de condo is verhuisd...naar Hong Kong. Jack denkt dat als Willem klaar is met verhuizen hij dan weer terug verhuist naar Singapore.. Of nog creatiever: 'Mama als ik terug kom van vakantie, dan ga ik ook naar Hong Kong en daarna weer terug naar Singapore.' Lastig voor hem.
Sinds februari weten we al dat Willem zou verhuizen en hebben we het daarover gehad en verteld wat er zou gebeuren...afscheidsfeestje meegemaakt en alles en dan toch... Zodra we weer hier waren wilde hij de volgende dag naar Willem.. 'Dat is toch raar mama dat Willem niet terug komt. Ik heb toch ook 2 huizen? 1 hier en 1 in Belgie?'..(Uhm ja Jack...maar 2 huizen is niet helemaal normaal...)
Gelukkig kan hij hier nog met zijn andere vriendje Fabio spelen. Alleen verhuist Fabio naar Jakarta vanaf 1 oktober.. Maar ook dat komt goed!
Vandaar een 'nieuw begin' denken wij. We hebben alle cycli nu meegemaakt, alle fases van het eerste 'jaar' hoewel er nog geen jaar om is. Nu dus een nieuw fase en met alle bagage die we nu hebben een laagje dieper Singapore en het leven hier in.
Er staan weer spannende dingen te wachten met weer nieuwe belevenissen die je normaal 'thuis' doormaakt. Zoals baby Theys die hier geboren zal worden in oktober. Spannend...
Ik heb het lastig gehad toen ik in Engsbergen de kleine witte rompertjes en extra materiaal aan het inpakken was. Ik weet dat ik het kan en dat het gaat lukken, maar bevallen doe je toch het liefst in een vertrouwde omgeving en zeker met de mensen die bij de bevallingen van Jack en Sem een belangrijke rol hebben gespeeld...Ik mis ze nu al! Lang leve Skype en FB :-) !!
Het is dan wel super lief dat mensen hier ook dat oppikken en je toch laten merken dat ze er zijn en dat het goed komt.
Het is nu dus vooral voor Jack en mezelf een beetje alles opnieuw 'in de plooi krijgen'.
Jack die beseft dat Singapore tijdelijk is, maar ook weer niet. Die nog elke dag naar Nederland/Belgie terug wil, naar de Efteling en Plopsa wil en zijn vriendjes hier (de meesten zijn met vakantie of verhuisd) maar vooral in Europa mist. Hij is echt groter aan het worden. Je merkt dat het voor hem nu allemaal veel bewuster is en dat maakt het soms moeilijk en lastig. Hij heeft het dan ook moeilijk. Eet en drinkt al wel iets beter, maar vorige week was het echt geen pretje. De vakantieperiode helpt dan ook niet echt. Hopelijk gaat het straks stukken beter wanneer hij naar school mag gaan. Ondertussen heeft hij
wel bijna elke dag een speelafspraakje en gaan zijn zwemlessen gewoon door, maar ergens merk je dat hij nu echt even op adem moet komen.
Net als ik...ik ga nu ook even op adem komen van het typen.
Hoor je denken...Ja er komt een deel 3! Vooral met veel foto's die onderweg zijn (Is en Dimi...we are waiting :-) )!
Lfs!
Ooh en vandaag weer een gezellige ochtend gehad in de Zoo! Samen met een vriendje van Jack...die helaas in augustus ook naar NL verhuist... Maar wat was het leuk!
Na onze 'krododillenwandeling' werden we toch wel erg nieuwsgierig naar Johor, de Maleisische stad die we aan de overkant zagen liggen.
Onze eerste stop, in volle hitte, was de Sultan Abu Bakar Moskee. Hij behoort tot de mooiste van het land. De bijzondere bouwstijl viel ons ook op en wilden hem daarom graag op de foto zetten. Het leek naar ons gevoel meer op een kerk, gebouwd in Engelse stijl, dan een moskee.
