Iets meer dan een week zijn we er weer, weer terug in Singapore. De
vliegmiles bij twee maatschappijen zijn weer opgehoogd, er zijn weer flink wat
kilometers gereden en heen en weer gependeld tussen Nederland en Belgie, het
was weer krap plannen en weer niet alles kunnen doen wat we zo graag wilden,
maar het was fijn! En dat is toch het belangrijkst niet?
Een speedybezoekje was het helaas weer.. Al iets beter gepland dan de vorige
keer, maar met voor mij en de jongens 14 snelle dagen en voor Mark nog geen 7,
was het toch weer erg kort.
Creatief plannen, checken of de jongens niet te moe zijn, ‘slim reizen’ (kilometers maken wanneer ze slapen)..och arme Jack en Sem, we leken wel zigeuners af en toe. Misschien moeten we dan toch maar zo’n leuke tweedehands camper aanschaffen (die we dan helemaal leuk van binnen kunnen ‘pimpen’) dan kunnen de jongens tijdens het reizen nog lekkerder slapen en is er in elk geval iets constant tijdens het touren met de familie.
Maar eerlijk is eerlijk, ze hebben het prima gedaan en sliepen overal zonder
aanpassing! Ze hebben allebei dan ook echt alles gegeven en gaven pas aan hun slaap toe als ze echt niet meer konden.
In de vliegtuigstoelen, buggy, op fijne gastvrije adressen in
Nederland en in hun ‘eigen’ bedjes in Belgie. Voor Jack al meer eigen dan voor
Sem, want die (her)kent zijn bedje in Belgie eigenlijk helemaal niet. En eigen
bedjes of niet, met al dat gereis, ook nog eens zonder papa, slapen ze net als
thuis in Singapore het liefst op 1 kamer en niet alleen. Dus hup Jack bij mama
in bed en Sem in een eigen bedje maar toch altijd op dezelfde kamer.
Hoe kom je zo’n periode door? Weten dat je niet alles kunt doen: weer niet
bij die lieve vrienden langs kunnen, dat ene bezoekje doen of dat leuke
pretpark wat je al lang van te voren bedacht had te bezoeken?
Accepteren denk ik, accepteren dat je je uiterste best doet het onderste uit de kan te halen, die dingen te doen die belangrijk zijn en voelen en het vooral ook los te laten. En trust me, alles en iedereen voelt belangrijk zodra we die heerlijke frisse Schiphollucht opsnuiven.
Verstand op nul, accepteren, doen en gewoon genieten, zo kom je zo'n periode het beste door.
Dat niet alles lukt en zeker niet hoe je het eigenlijk zou willen is namelijk een gegeven, dat weten we inmiddels. Dat zijn dan weer de voornemens voor de volgende keer. Maar echt lieve mensen, we doen ons best het zo goed mogelijk te doen en hopelijk is dat een beetje gelukt…of helemaal niet, maar we hebben in elk geval wel ons best gedaan J!
Dus lieve allemaal: bedankt voor de gezelligheid, dat we je toch weer even konden zien!
Toch voelt de periode waar we nu in zitten een beetje als een ‘nieuw begin’. Niet enkel om de vakantieperiode, maar om meer..
In de week voor ons vertrek heeft Jack afscheid genomen van Groep Geel van Jip
en Janneke. Na de vakantie, half augustus, mag hij namelijk naar de
kleuterschool. Hij denkt dat hij dan al gelijk 4 is, want alle kinderen die 4
zijn gaan naar de kleuterschool.
Samen met vriendje Gijs heeft hij zijn afscheid gevierd. Compleet met
zingen, muziekinstrumenten, ‘taart’ een echte kroon en een cadeau van de juffen.
De jongens vonden het spannend, maar toch ook wel fijn om in de belangstelling
te staan. Het was dan ook fijn dat ze iets terug konden doen voor de juffen en alle
kindjes van de klas: een tropische traktatie en een mooi voorleesboek voor in
de klas. Een super grote! Want zowel Jack als Gijs houden van super groot!
Toch hoeven Jack en Gijs geen afscheid van elkaar te nemen. Ze zijn heel blij dat ze volgend schooljaar samen in dezelfde kleuterklas starten. Dan komen ze weer in de klas bij een ander vriendje die in mei al is overgegaan en die ze toch wel hard misten.
Sociale ‘zekerheid’ is belangrijk voor Jack..zeker in deze periode die toch anders is dan daarvoor. Vertel ik nog meer over…
Morgen deel 2!
| Heen naar NL met KLM en terug met dit toestel. Voor het eerst een dagvlucht van 12 uur!
Sem klaar voor de terugvlucht naar Singapore, zijn 7e vlucht
|
Creatief plannen, checken of de jongens niet te moe zijn, ‘slim reizen’ (kilometers maken wanneer ze slapen)..och arme Jack en Sem, we leken wel zigeuners af en toe. Misschien moeten we dan toch maar zo’n leuke tweedehands camper aanschaffen (die we dan helemaal leuk van binnen kunnen ‘pimpen’) dan kunnen de jongens tijdens het reizen nog lekkerder slapen en is er in elk geval iets constant tijdens het touren met de familie.
| Nee mama, ik ben echt niet moe! Zo fijn om eindelijk weer je met je speelgoed te kunnen spelen wat je zo hard mist |
| 'Baas' van een echte winkel! Daar moet je serieus bij kijken ;-) |
| Jack helemaal op in 'onze bossen'. Blijven vechten tegen de slaap, maar dan toch. Gelukkig waren we snel thuis. |
| Ook Sem moet kennis maken met Jack z'n speelgoed |
Accepteren denk ik, accepteren dat je je uiterste best doet het onderste uit de kan te halen, die dingen te doen die belangrijk zijn en voelen en het vooral ook los te laten. En trust me, alles en iedereen voelt belangrijk zodra we die heerlijke frisse Schiphollucht opsnuiven.
Verstand op nul, accepteren, doen en gewoon genieten, zo kom je zo'n periode het beste door.
Dat niet alles lukt en zeker niet hoe je het eigenlijk zou willen is namelijk een gegeven, dat weten we inmiddels. Dat zijn dan weer de voornemens voor de volgende keer. Maar echt lieve mensen, we doen ons best het zo goed mogelijk te doen en hopelijk is dat een beetje gelukt…of helemaal niet, maar we hebben in elk geval wel ons best gedaan J!
Dus lieve allemaal: bedankt voor de gezelligheid, dat we je toch weer even konden zien!
Toch voelt de periode waar we nu in zitten een beetje als een ‘nieuw begin’. Niet enkel om de vakantieperiode, maar om meer..
Toch hoeven Jack en Gijs geen afscheid van elkaar te nemen. Ze zijn heel blij dat ze volgend schooljaar samen in dezelfde kleuterklas starten. Dan komen ze weer in de klas bij een ander vriendje die in mei al is overgegaan en die ze toch wel hard misten.
Sociale ‘zekerheid’ is belangrijk voor Jack..zeker in deze periode die toch anders is dan daarvoor. Vertel ik nog meer over…
Morgen deel 2!
hallo lieve schatten, heerlijk om te lezen. Tjonge tjonge wat hebben jullie gereisd en als ik dan zie wat jullie allemaal niet mee sjouwen vliegtuig in vliegtuig uit.En ook weer spannend in afwachting dat jullie veilig zijn aan gekomen. Groetjes dikke knuffels en tot gauw .
BeantwoordenVerwijderenhey hey...idd wat een gereis en de kids die het zo goed doen, petje af hoor! Wij hebben het gezellig gehad bij jullie en vonden het fijn om jullie allemaal te zien, jammer dat het zo kort was :-).
BeantwoordenVerwijderengr. Dennis en Marleen
Hoi
BeantwoordenVerwijderenHoop dat ik het niet vergeet maar ik zal vanavond de foto ´s doorschieten van het pretpark. Mooi he, net in een eerdere blog gelezen dat 4 jaar zijn heel wat betekend voor die kleintjes en dat klopt helemaal hahahahaha....ik heb er hier één die er prat op gaat dat hij 4 is.......en vroeger toen ik klein - 3 jaar was.........hahahahahaha
Groeten,
Cousin D,