zondag 8 april 2012

Wij wensen je een gezegend Pasen!!!


Het is Pasen! Een geweldig feest met een een grootse betekenis!!
'Jezus is opgestaan uit de dood en daardoor hebben wij het eeuwige leven', hebben we Jack geleerd over de betekenis van Pasen. Wat een feest is dat!
Net als met kerst wordt er op school enkel verteld over de paashaas en de eitjes... maar wat een ruimte krijgen wij dan om hem te leren over het meest fantastische wat Jezus voor ons heeft gedaan!

Vanmorgen vroeg heeft Jack eitjes mogen zoeken, al om 7 uur, het was maar goed ook, want ze begonnen al te smelten!

2 Weken geleden heeft hij ze met andere Belgische kindjes mogen zoeken in de tuin bij de Belgische ambassadeur. Echt gezocht heeft hij ze toen niet...het was keihard brullen toen er 2 paashazen op het toneel verschenen. Maakt niet uit, iedereen binnen de Belgische gemeenschap hier weet nu wie Jack is ;-). Al met al een succesvolle ochtend, met een kinderbuffet, een clown, volop speelgoed om mee te spelen, maar toen ik hem vroeg of hij het leuk vond was het enige wat hij kon zeggen:'Niet echt mama, die paashaas hoeft niet meer te komen!'.

Luisteren naar het verhaal van de clown
De dag voor Pasen samen eieren versieren

Ons eerste Pasen in de tropen, vanmorgen heerlijk buiten aan de ontbijttafel, allemaal gezond en wel mogen genieten van al dat lekkers, maar vooral: wat is Pasen toch een feest, we vieren het leven!!




dinsdag 3 april 2012

Jetlag, Koorts en Zuid-Afrika

We zijn weer terug in Singapore!

Na 2 weekjes terug ‘thuis’ in Belgie, Nederland en Gries op vakantie te zijn geweest. Die 2 weekjes waren heel erg leuk, maar wel kort en druk bezet. We waren nog maar net aangepast aan de Europese tijd of we moesten alweer het vliegtuig op. We hadden zelfs geen tijd om naar Nederland te gaan voor bezoekjes. Sorry! Nog een dikke merci aan Geertje, Saartje, Dimitri en Renate die op de jongens hebben gepast zodat wij heerlijk met z’n 2-en op de latten konden staan in Oostenrijk. Super! (verslagje volgt nog).
De jetlag bij terugkeer in Singapore was ook redelijk heftig. Jack en Sem die midden in de nacht wakker werden, klaarwakker waren en iedereen wakker hielden tot in de ochtenduren. Gelukkig was Sem vrij snel aangepast(2 nachtjes spoken), maar Jack heeft toch een hele week moeten aanpasen en is de 1ste week maar 1 dag naar school kunnen gaan. Tegen de ochtend viel hij immers weer in slaap om dan in 1 stuk door te slapen tot 1u ’s middags.
Tegen zaterdag was iedereen weer in zijn normale doen en aangepast aan de Singapore tijd. Zaterdag nog een lekker dagje toerisme gedaan in Singapore: Boottochtje in de Marina Bay en op de Singapore River. Vooral kapitein/piraat Jack vond het geweldig.

’s Avonds om 11u30 mocht ik alweer vertrekken naar de luchthaven. Om 2u vertrok mijn vlucht naar Johannesburg, Zuid-Afrika.
Van zondag tot vrijdag ben ik in Zuid-Afrika geweest om een aantal workshops te houden met de IT-teams van Zuid-Afrika, Gabon, New Mexico en Londen (er liepen ook enkele verdwaalde Australiers rond). De 1ste dag (maandag) was heftig. Ik moest voor een zaal met 200 man praten en was behoorlijk nerveus. De commentaren achteraf waren gelukkig positief. Daarna kleinere sessies gehouden voor een groepje van 15. Was wel interessant om hun kant van het verhaal te horen.
Het weer, het eten (heerlijke steaks en game) en het hotel waren schitterend en ook de shopping mall vlakbij was enorm, maar buiten dat heb ik helaas niet veel van Zuid-Afrika kunnen zien. Zuid-Afrika is zo’n schitterend land, maar spijtig genoeg word je zo bang gemaakt dat je nergens naar toe durft te gaan. Ik heb me dan ook netjes aan de BHPB-safety policy gehouden en me niet buiten de ‘veilige’ zones en tijden begeven. Ik was blij dat ik vrijdagmiddag het vliegtuig op kon naar het super veilige Singapore.
Ondertussen zat Ngadia thuis in Singapore met een koortsige Sem...Gelukkig was hij na 2 dagen al weer opgeknapt en had Ngadia steun van de buurvrouw -waarvan de man ook een weekje in het buitenland zat- en is alles al-bij-al vlot verlopen.

maandag 27 februari 2012

Aftellen

Het aftellen is begonnen en nu kunnen we het ook hardop zeggen: vrijdagnacht stappen we hier lokale tijd aan boord om vervolgens op zaterdag om iets voor acht 's morgens lokale tijd in Amsterdam uit te stappen!! Wat een feest!
We hebben in onzekerheid gezeten, maar wilden niemand ongerust maken. En dus hebben we niets gezegd totdat er duidelijkheid was: begin februari kreeg Mark namelijk te horen dat hij op 6 maart in Perth moet zijn voor een belangrijke sessie (presentatie voor 200 man). Even grote paniek thuis, want we hadden net alles geregeld: de shortski, oppas voor de kinderen, etc.
Natuurlijk konden we het wel verzetten, maar we wisten niet of we dan alles opnieuw geregeld zouden krijgen. Mark is de afgelopen weken hard bezig geweest om vervanging te regelen. Een collega neemt het nu over en zal zijn presentatie in Perth geven. Aan het eind van de maand, rond de 27e vliegt Mark dan wel zelf naar Johannesburg, om daar dan zelf de presentatie te geven voor een andere delegatie vervolgd door break out sessions om kennisoverdacht te doen.
Hij zal er dan ongeveer een kleine week zijn. Ik zou zelf heel graag meewillen, maar de kinderen moeten dan ook mee en dat wordt misschien wel iets te veel voor ze, we zullen zien.

Vandaar dat we nog niet eerder op de blog vermeld hebben dat we er aan komen, maar nu dus wel! Vandaar ook dat er nog geen afspraken gemaakt zijn om geen beslag te leggen op agenda's met het risico op teleurstellend nieuws. Dat is nu allemaal niet meer nodig: we komen eraan en kijken er naar uit!! Twee weken even terug in Europa.

Mark en ik zullen in die 2 weken een paar dagen gaan skieen. Het originele plan was om de kinderen mee te nemen, maar dat gaat waarschijnlijk een te grote aanpassing voor hun kleine lijfjes zijn. Zij zullen dus in Belgie blijven. Thuis in hun eigen huis. Ben benieuwd hoe Jack zal reageren wanneer hij straks weer in zijn eigen bedje ligt, Sem zal zich er niets van herinneren. Die woont nu langer hier dan dat hij in Belgie heeft gewoond. Zal voor ons ook raar zijn om hem dan ineens met kleding aan te zien met lange mouwen en pijpen. Hier draag hij vaak niets meer dan een rompertje.

Jack proberen we zo goed mogelijk voor te bereiden. Niet alleen op het vertrek naar Europa, maar ook dat hij zich bewust is dat het maar tijdelijk is en dat hij daarna weer naar Singapore zal gaan. Toen Mark in oktober vertrok hebben we een kalender gemaakt met plaatjes waarop je kon zien wat er elke dag zou gebeuren (voor zover we wisten wat er ging gebeuren). Nu ligt er weer zo'n kalender klaar. Het enige wat we vanuit Jip & Janneke hebben meegekregen is blijven herhalen dat de juf in Belgie Nederlands spreekt en de juf in Singapore Engels en dat de regels in Belgie in de klas voor in Belgie zijn en andersom voor Singapore. Verder verwacht de juf geen problemen. Jack schakelt snel. Hij weet precies tegen wie hij Nederlands kan spreken en tegen wie hij Engels moet spreken. Bij een half Italiaans vriendje heeft hij laatst het woordje 'basta' geleerd, z'n talenkennis breidt alleen maar uit ;-) .
Verder weten we inmiddels dat een ingijpende verandering vroeg of laat een reactie uitlokt. Aan ons om hier zo goed mogelijk mee om te gaan en zo goed mogelijk voor te bereiden en te sturen. Vandaar dat de kinderen nu enkel in Belgie zullen slapen in hun eigen kamertjes. Wanneer we langer in Europa zullen zijn zullen ze mogen logeren, vooral Jack is daar gek op en weet al precies bij wie hij dan wil slapen en wat hij dan allemaal gaat doen! Voor hem is Skype dan soms ook zo 'raar': ik zie ze toch dus dan kan ik er toch naar toe? Als we dan uitleggen dat we dan eerst het vliegtuig moeten nemen antwoordt hij oplossinggericht: ze moeten dan maar naar Singapore komen en bij mij slapen! En hij heeft gelijk :-) !
Maar eerst mogen wij weer de andere kant op! En nu op naar de strijkkamer om al het eea te gaan pakken....



Jack op de SCC-voetbalschool

Sinds kort zit Jack op de SCC-voetbalschool. De SCC is de Singapore Cricket Club, een van de meest vooraanstaande clubs in Singapore. Er is een lange wachtrij om er lid te worden, hun teams (Cricket, voetbal, rugby..) spelen in de hoogste reeksen van de Singapore sportafdelingen en hun veld en clubhuis ligt op de Padang: Het meest bekende/beroemde sportterrein van Singapore dat in het hart van Singapore city ligt en mee aan de basis ligt van de geschiedenis van Singapore. http://www.scc.org.sg en http://www.facebook.com/sccsocceracademy.

Een collega (goede voetballer) is er lid en via hem hebben we Jack kunnen inschrijven in de SCC-voetbalschool.
De trainingen gaan door op zaterdagochtend van 9 tot 10 op de velden op Dempsey midden in de jungle. Gelukkig is het tot nu toe om 9u nog niet te warm(zo’n 27-28 graden maar...) en is het meestal licht bewolkt geweest.





Voorbije zaterdag was het echter bloedheet en heeft Jack het maar 40 minuten volgehouden...De coach verplicht de jongens wel om na elke oefening te gaan drinken, dus dat zit wel goed.



Jack zit in de U-6 groep en is de jongste en kleinste van de hele groep. Het is wel grappig om te zien. Jack met zijn korte beentjes die de helft niet begrijpt wat coach Owen allemaal vertelt (wat niet zo raar is, want Owen is Welshman, met een vreselijk Welsh accent).

Coach Owen links van Jack
Voorlopig vindt hij het allemaal wel best. De nieuwe Messi is het zeker niet, maar zolang hij er plezier aan beleeft en hij kan rondrennen en spelletjes spelen, wat met de bal kan oefenen en af en toe een goal kan maken is  het goed en is hij super blij.

We are Singaporians

Sinds kort mogen we ons echte Singaporians noemen. We hebben namelijk een iPad en een iPhone en dat is zowat de standaard hier in Singapore. Bijna iedereen heeft er minstens 1 en is er ook constant mee bezig.


Op de metro zie je bijna iedereen voortdurend met die dingen bezig. Vaak kijk ik even mee en meestal zijn ze ofwel filmpjes aan het kijken, enorm domme spelletjes aan het spelen, aan het sms-en, facebooken, muziek aan het luisteren en sommige mailen of lezen de krant...

Wat soms wel genant is, is de manier waarop veel Singaporezen die toestellen gebruiken. Vaak zie je een koppeltje uit eten en zijn ze allebei met iPhone en/of iPad bezig. Of anders zie je kleine kinderen spelletjes spelen op iPhone/iPad. En soms zie je hele gezinnen samen bezig met de iPhone en iPad... Gezellig!
Foto vanuit de rij bij onze warme bakker
Ja ja, 3 iPads!
Ikzelf vind het superhandig en ben zelf ook weg van de iPhone, maar gebruik er maar een klein deel van: sms, bellen, mail checken, de krant lezen, de gps, banking, skype, af en toe een foto maken en enkele apps die interessant zijn. Het is een goed tijdverdrijf op de dagelijkse lange bus-en metrotocht naar werk.


De meest interessante app in Singapore is die om een taxi te boeken. Hiermee steek je de wachtenden in de taxi-rij voor en je kan op je iPhone ook precies volgen waar de taxi is...handig!
Ook Ngadia kan ondertussen haar iPad niet meer missen!


We zijn al bijna echte Singaporians! Alleen nog een iPhone voor Ngadia en een iPad voor Jack en we zijn helemaal mee!

vrijdag 17 februari 2012

Boterham met hageslag

Afgelopen dinsdag is oma weer vertrokken naar het kindertehuis. Eerst een vlucht naar Bali en woensdag een vlucht naar Sumba. We hebben inmiddels al weer het eerste bericht vanuit Sumba ontvangen, ze is er veilig aangekomen!
Afscheid nemen is nooit leuk, zeker wanneer je niet weet wanneer je elkaar weer gaat zien. Vooral Jack had het er lastig mee: 'Oma moet hier blijven.' Maar het idee dat de kindjes van oma haar nu ook missen plus een lekker stuk black forrest cake op de luchthaven, maakten hem al iets milder. Er was dus toch nog plaats voor die halve boterham die hij niet meer wilde eten, want de taart was zo op  :-).

Met de verrekijker die nog in de auto lag, heeft hij nog naar alle vliegtuigen in de lucht gekeken. 'Oma vliegt in die rode'. En of ik kon regelen dat we met een groen vliegtuig zouden vliegen. Met een blauwe wel binnenkort, maar het moest en zou een groene zijn.
Thuis heeft hij flink met zijn dino gespeeld. Afgelopen weekend zijn we naar een Dino expo geweest bij het Science Center.
Het Science Center (www.science.edu.sg) is een educatief centrum waar kinderen kennis kunnen maken met 'de wetenschap'. Ze kunnen er allerlei dingen zelf doen en vooral veel ontdekken. Kennis en ontwikkeling zijn zaken waar zowel de staat als ouders volop mee bezig zijn in Singapore. Alles in het belang om kinderen een goede basis en een goede ontwikkeling mee te geven. In het algemeen op alle gebieden: muziek, kunst, wetenschap, sport, 2talig opvoeden mag (maar Engels is belangrijk!!). De druk is groot, falen kan namelijk niet...
Het science center zelf hebben we nu even over geslagen. (Maar we gaan zeker terug!) We kwamen voor de Dino's!



En Dino's zijn hier echte Dino's! Op ware grootte! Bij het binnenkomen bij de kassa liep er een rond met een kleuter erop. Een ritje voor 5 dollor op een dino die er echt heel echt uitziet. Schrik! Jack wilde gelijk gedragen worden, dit had hij niet verwacht en wij ook niet. Zijn twee vriendjes hebben uiteindelijk toch voor het science center gekozen, maar Jack wilde toch wel naar binnen.




Het eerste rondje grotendeels op de arm van Mark, maar toen we er uit waren, wilde hij nog een keer en nu heel stoer zelf. Oma en Sem hebben rustig op ons gewacht in de lobby totdat we na de 3e keer weer richting uitgang gingen.


Samen met de vriendjes op naar 'Everything with fries', een leuk tentje in Holland Village. Heerlijke frietjes en zelfgemaakte burgers gegeten (goedkoper en lekkerder dan de McDonald). Maar eerlijk is eerlijk, thuis zijn de frieten het lekkerst! Na het eten waren de jongens helemaal uitgeput, een knorrende achterbank op de weg terug naar huis.

Gisteren hebben we hier in de gemeenschappelijke ruimte een pannenkoekenmiddag gehad. Een echte jongensmiddag met een Carsfilm op groot scherm, carsautootjes om mee rond te crossen, popcorn, worstjes en natuurlijk pannenkoeken. Groot feest!
Samen met 2 lieve buurvrouwen die ook allebei 2 jongens hebben, 's ochtends eerst op zoek naar schenkstroop, maar dan wel die van Van Gilse ;-). Vlakbij waar we wonen (10 min met de auto) zit 'The German Market Place' een klein winkeltje wat voornamelijk Duitse, Nederlandse en Russische producten verkoopt. Echt slim bekeken die Duitsers!
Ik ben er al eens eerder geweest, maar toen was het helaas dicht. De stroop was helaas uitverkocht, want de Hollandse levering zou die middag pas plaatsvinden. Ze hebben er dus echt van alles!
Ik had 5 min om even snel te snuffelen en daarna Jack van school te halen, maar het was genoeg om Jack een smile op zijn gezicht te toveren. Een lekkere boterham met hagelslag tussen de middag!!



Ook Sem was blij met de grotere potjes babyvoeding! Hij doet het goed. Staat al langs de bank en stapt langs de bank een paar pasjes...nog steeds zonder dat hij kan zitten. Hoe gekker hoe beter. Hij heeft nu Australische 'kniebeschermers' om beter te kunnen kruipen zonder dat er 'brandplekjes' op zijn knieen ontstaan door de wrijving. Zijn tenen zitten al vol plekken, maar met sokken aan zweet hij helemaal! Het is echt een baasje! Ze doen het allebei echt goed.

zaterdag 11 februari 2012

Bezoek!

Wat zijn we gezond jaloers op die winterpret! Terwijl jullie al 2 weken genieten van het echte winterweer, hebben wij hier inmiddels al bijna 2 weken bezoek. Voor het eerst familiebezoek bij ons thuis: oma is er en dat is genieten! Vanuit Bali is het 2 en een half uur vliegen naar Singapore en dat is erg fijn. We leven nu zelfs in dezelfde tijdszone.
 A.s. dinsdag vliegt ze terug naar Bali om dan woensdag weer naar Sumba te vliegen naar het kindertehuis. Voorlopig genieten we er nog van, het gaat echt veel te snel en we zien er eigenlijk wel op tegen het afscheid nemen. De tijd vliegt voorbij nu.
Voor ons dan(nog) geen sneeuw, ijs, schaatspret, warme choco en al die fijne dingen die de winter voor ons een super fijn seizoen maken, maar zwempret, steppret, uren speelplezier en lekker indonesisch eten op tafel. De jongens vinden de aandacht van oma heerlijk: voorlezen, meekruipen, samen het zwembad in en natuurlijk moest oma ook mee naar de voetballes. Ook voor Mark en mij is het fijn mama op bezoek te hebben, Sem kan nu bijvoorbeeld lekker bij oma blijven terwijl ik Jack naar school breng of ophaal. Het zit hem in de kleine dingen, maar het brengt veel rust in huis.
Inmiddels is oma niet meer enkel de oma van Jack en Sem, maar hoort ze nu ook 'grandma!' terwijl ze rustig haar baantjes in het zwembad trekt terwijl de kinderen van Indonesisch-Italiaanse vrienden langs lopen op weg naar de schoolbus.


Zo uit een vakantieboekje!


Gisterenavond hebben we dan ook een Indonesian Food Party op het terras gehad :-)! Leuk idee van een van onze Nederlandse vrienden die hier ook op het complex wonen: we koken allemaal wat Indonesische gerechten, stemmen het af en zien elkaar vrijdagavond op het terras. Met 'Geef mij maar Nasi Goreng' in ons hoofd hebben we echt heel lekker gegeten, dingen uitgeprobeerd en weer nieuwe dingen ontdekt.
Vraagt om een herhaling deze actie!




Wat wel weer 'gek' aanvoelde was dat we ondertussen thuis in Belgie met een waterprobleem zitten, of eerder..we hebben er geen water meer. Waarschijnlijk is de leiding bevroren. Onze lieve buren zijn er al dagen mee bezig om het opgelost te krijgen, het waterbedrijf heeft het op dit moment te druk met 'andere spoedgevallen als gevolg van de kou'...
Hoe warm het hier nu is? Vandaag weer 32 graden gehad en nu om 12 uur 's avonds is het nog steeds 28 graden. Dus als je wil komen logeren of lekker wil ontdooien..we kijken er naar uit :-) !