Aftellen

Het aftellen is begonnen en nu kunnen we het ook hardop zeggen: vrijdagnacht stappen we hier lokale tijd aan boord om vervolgens op zaterdag om iets voor acht 's morgens lokale tijd in Amsterdam uit te stappen!! Wat een feest!
We hebben in onzekerheid gezeten, maar wilden niemand ongerust maken. En dus hebben we niets gezegd totdat er duidelijkheid was: begin februari kreeg Mark namelijk te horen dat hij op 6 maart in Perth moet zijn voor een belangrijke sessie (presentatie voor 200 man). Even grote paniek thuis, want we hadden net alles geregeld: de shortski, oppas voor de kinderen, etc.
Natuurlijk konden we het wel verzetten, maar we wisten niet of we dan alles opnieuw geregeld zouden krijgen. Mark is de afgelopen weken hard bezig geweest om vervanging te regelen. Een collega neemt het nu over en zal zijn presentatie in Perth geven. Aan het eind van de maand, rond de 27e vliegt Mark dan wel zelf naar Johannesburg, om daar dan zelf de presentatie te geven voor een andere delegatie vervolgd door break out sessions om kennisoverdacht te doen.
Hij zal er dan ongeveer een kleine week zijn. Ik zou zelf heel graag meewillen, maar de kinderen moeten dan ook mee en dat wordt misschien wel iets te veel voor ze, we zullen zien.

Vandaar dat we nog niet eerder op de blog vermeld hebben dat we er aan komen, maar nu dus wel! Vandaar ook dat er nog geen afspraken gemaakt zijn om geen beslag te leggen op agenda's met het risico op teleurstellend nieuws. Dat is nu allemaal niet meer nodig: we komen eraan en kijken er naar uit!! Twee weken even terug in Europa.

Mark en ik zullen in die 2 weken een paar dagen gaan skieen. Het originele plan was om de kinderen mee te nemen, maar dat gaat waarschijnlijk een te grote aanpassing voor hun kleine lijfjes zijn. Zij zullen dus in Belgie blijven. Thuis in hun eigen huis. Ben benieuwd hoe Jack zal reageren wanneer hij straks weer in zijn eigen bedje ligt, Sem zal zich er niets van herinneren. Die woont nu langer hier dan dat hij in Belgie heeft gewoond. Zal voor ons ook raar zijn om hem dan ineens met kleding aan te zien met lange mouwen en pijpen. Hier draag hij vaak niets meer dan een rompertje.

Jack proberen we zo goed mogelijk voor te bereiden. Niet alleen op het vertrek naar Europa, maar ook dat hij zich bewust is dat het maar tijdelijk is en dat hij daarna weer naar Singapore zal gaan. Toen Mark in oktober vertrok hebben we een kalender gemaakt met plaatjes waarop je kon zien wat er elke dag zou gebeuren (voor zover we wisten wat er ging gebeuren). Nu ligt er weer zo'n kalender klaar. Het enige wat we vanuit Jip & Janneke hebben meegekregen is blijven herhalen dat de juf in Belgie Nederlands spreekt en de juf in Singapore Engels en dat de regels in Belgie in de klas voor in Belgie zijn en andersom voor Singapore. Verder verwacht de juf geen problemen. Jack schakelt snel. Hij weet precies tegen wie hij Nederlands kan spreken en tegen wie hij Engels moet spreken. Bij een half Italiaans vriendje heeft hij laatst het woordje 'basta' geleerd, z'n talenkennis breidt alleen maar uit ;-) .
Verder weten we inmiddels dat een ingijpende verandering vroeg of laat een reactie uitlokt. Aan ons om hier zo goed mogelijk mee om te gaan en zo goed mogelijk voor te bereiden en te sturen. Vandaar dat de kinderen nu enkel in Belgie zullen slapen in hun eigen kamertjes. Wanneer we langer in Europa zullen zijn zullen ze mogen logeren, vooral Jack is daar gek op en weet al precies bij wie hij dan wil slapen en wat hij dan allemaal gaat doen! Voor hem is Skype dan soms ook zo 'raar': ik zie ze toch dus dan kan ik er toch naar toe? Als we dan uitleggen dat we dan eerst het vliegtuig moeten nemen antwoordt hij oplossinggericht: ze moeten dan maar naar Singapore komen en bij mij slapen! En hij heeft gelijk :-) !
Maar eerst mogen wij weer de andere kant op! En nu op naar de strijkkamer om al het eea te gaan pakken....