Een nieuw (t)huis!

Het contract is getekend en het is nu eindelijk 'van' ons!
Vanaf 5 december (volgens contract), maar waarschijnlijk mogen we er al 2 december in, in ons nieuwe thuis :-) .
Veel verhuizen is niet nodig, we hebben namelijk niet veel. Al die jaren woontijdschriften lezen moet zichzelf nu eens terug verdienen om er in no time een fijne en gezellige woning van te maken. Feel the pressure... Ben benieuwd!
Eerst de basis'dingen' en de rest komt daarna wel :-).

(Kerst-, verjaardags-, geboorte-, etc.)Kaartjes, fanmail en andere post kan verstuurd worden naar ons nieuwe adres, op te vragen via een mail naar mark.ngadia@gmail.com .

Meer details over de woning kun je vinden via de tab 'Singapore'.

Naar de Sint op slippers

Zaterdagochtend heel vroeg op..om 08.30 moesten we bij de Hollandse Club zijn om daar in de bus te stappen die ons naar de 'haven' zou brengen. Mijter of pietenmuts, mijter of pietenmuts..nee! niet het hele pietenpak. Dan allebei maar mee. Jack was er duidelijk klaar voor.
Bij de club stonden 4 bussen te wachten. Hoe bizar, zwetende kinderen met pietenmutsen en mijters. Bij het instappen ging Jack helemaal op de eerste rij zitten, spanning op het gezicht, blijkbaar wilde hij niets missen :-). De Sinterklaascd werd opgezet en al zingend kwamen we aan in de baai. Heerlijk hoe goed hij dan mee doet.
De aankomstlocatie was indrukwekkend, de Sint komt hier echt aan in stijl!
Zelf heb ik het zien van de echte aankomst gemist, maar om heel eerlijk te zijn..het was heerlijk om Sem in de schaduw een flesje te kunnen geven. Warm dat het was! Zweten, zweten, zweten.
De pieten en de Sint liepen dan ook opvallend snel door ..hup alles weer bijwerken..want anders..
Na de aankomst terug naar de club voor een echte Sinterklaas show. Hoe zal ik het uitleggen: de kinderen hebben zich geweldig vermaakt, veel nieuwe dansjes en liedjes met een tikkeltje apres ski gehalte. Hoe gekker hoe beter! Jack zingt ze nu nog, maar van onze 'Sweet Caroline' zijn ze afgebleven, daar hebben ze nog geen sinttekst op kunnen zetten..dus Marc ;-)..

's Middags hebben we bij ons een verjaardag gevierd van 1 van de dochtertjes van vrienden. Lekkere taart, een sintfilm en daarna met z'n allen het zwembad in.
Het blijft gek. Met Sinterklaas hoort het koud en regenachtig te zijn, ik heb dan ook helemaal niet het gevoel dat het al november is en voelde me dag daarna ook niet echt jarig op mijn vejaardag.
Natuurlijk was ik wel jarig en hebben we een hele leuke dag gehad, maar gevoelsmatig heb ik nog echt het idee dat het september is.

Zondagochtend lag er dan ook een heel mooi cadeau uit India op de ontbijttafel. Bizar eigenlijk, dat had ik vorig jaar niet kunnen bedenken. Mark en ik doen rond mijn verjaardag altijd een stedentripje met ons 2en. Vorig jaar zaten we in koud Berlijn. Super leuk! We wisten toen net dat we zwanger waren van Sem en het enige wat ik het hele weekend heb kunnen eten waren appels.
Nu gingen we op mijn verjaardag naar de dierentuin van Singapore en aten we Ben & Jerry's i.p.v. taart :-) !

Verwend worden we..echt waar..want welke dierentuin gaat dit hierna nog kunnen overtreffen? Het is echt een schitterrende dierentuin. Het is heel natuurlijk aangelegd, weinig gebruik van kooien en door al het groen wat hier groeit is het alleen al om te zien heel mooi. Er is zelfs een aquafunpark voor de kinderen, met toestellen, niet normaal. Verder konden ze masker van dieren krijgen en dan zelf versieren, liepen er verzorgers met beestjes die je zelf mocht dragen..Zelfs Spongebob en Patrick liepen er die dag rond.

We hadden jullie graag wat foto's laten zien..ik heb hele mooie gemaakt van Jack met de apen en de olifanten..tot ik er achter kwam dat het sd-kaartje nog in mijn pc zat..tjaa..
Dat heb je als je een jaartje ouder wordt, maar ik moest natuurlijk vooral een excuus hebben om nog eens terug te gaan ;-) . Jack had trouwens wel goed geposeerd!

Toen we thuis kwamen snel de mail gecheckt: bedankt voor al die mooie e-cards en mailtjes met felicitaties! Super leuk! Echt veel tijd had ik niet. Mark had namelijk als verrassing een oppas geregeld (een collega die ook hier in hetzelfde gebouw slaapt). Ondanks de regen die avond is het ons toch nog vrij makkelijk gelukt een taxi te krijgen naar het uitgaanscentrum van Singapore (Clarke Quay). Pluutjes mee en op onze slippertjes op zoek naar het restaurantje getipt door een collega.
Clarke Quay is een aaneenschakeling van leuke restaurantjes langs de rivier. Er is is ook nog een semi-overdekte uitgaansboulevard waar zelfs in de open lucht airco doorheen geblazen wordt. Een beetje kunstmatig is het wel, maar zo is heel Singapore.
Aan de river hebben we heerlijk Japans gegeten. Het was voor het eerst dat we nu echt even met z'n tweeen waren, sinds begin september toen 'het onbekende' begon. Het was echt fijn.
Het is allemaal nog steeds spannend, vooral door dingen die nog onbekend zijn en er moet nog steeds veel regelwerk gebeuren, maar dat komt allemaal wel goed.
Je verjaardag in Singapore mogen vieren is toch wel bijzonder.

Laat het weekend maar beginnen!

We zijn er helemaal klaar voor en ook helemaal aan toe: heerlijk weekend!Hoop dat het wat droger is dan vandaag. Op zich wel af en toe droog tussen de buien door, maar erg grijs en somber.
Het was een drukke week met wat tegenvallers hier en daar, maar we komen er wel. Een goed gesprekje en fijn nieuws toveren weer een glimlach en doet me echt wel beseffen hoe dankbaar we mogen zijn!
Enkele puntjes die van ons to-do lijstje af mogen:
- Mijn DP (dependency pass) ligt gereed!!
(De DP's van mij en de jongens zijn gekoppeld aan de EP van Mark. De EP staat voor employment pass, Mark zijn werkvergunning zeg maar, die 2 jaar geldig is)
- De geboortecertificaten van de jongens zijn vertaald
(Vorige week niet nodig en nu eind deze week in 1 keer weer wel...grr...geeft niets, we blijven geduldig)
- Alle (aanwezige) documenten voor Jack z'n inschrijving zijn naar school verstuurd.
Als zijn DP (op tijd) binnen is, mag hij 28 november een uurtje komen kijken, daarna nog 2 ochtenden van een uur en dan volledige ochtenden van 08.30 - 12.00 naar de Peuterspeelzaal van de Hollandse school. Ik hoop echt dat hij net zo uitgedaagd wordt als op de kleuterschool in Belgie, maar het is sowieso al fijn dat hij straks weer lekker met een klas kan spelen.
- De (verdere) papierwinkel voor het appartement loopt ook
- Als het goed is hebben we morgen weer een nieuw onderstel voor de bugaboo! Yes flexibiliteit!

We zijn dus weer stapje voor stapje, een aantal documenten, stempels, etc. verder. In dat hele proces weer veel geleerd en nog te leren: geduld hebben...heel veel geduld... En vooral ook blijven trekken en pushen (dat laatste is nooit een probleem geweest). Dit is Azie, aan de ene kant supersnel, aan de andere kant stroperig en traag. Maar we leren het wel! Mark en ik zijn van nature allebei erg geduldig ;-) dus...

Mark zit nu in het vliegtuig onderweg naar ons. Kijk er echt naar uit. Aan Jack begin ik nu ook al te merken dat Mark er de laatste tijd meer niet is dan wel. Ik probeer er dan nog een 'leuk en spannend' verhaal van te maken, maar dat lijkt hij niet echt meer aan te nemen. Dat in combinatie met dat hij nog niet naar school kan maken het voor hem (en daarmee voor mij) wel zwaar: snel boos, stampvoeten en een veel korter lontje. Om hem af te leiden wanneer we binnen moeten zitten vanwege de regen knutselen en kleuren we wat af. 3 Kleurboeken zijn al vol en vandaag heeft hij weer een een mijter mogen versieren (made bij mama) en twee getekende zakken van Sinterklaas mogen vullen met tekeningen van speelgoed, snoep, etc. En...heel belangrijk: Jack en Sem hebben hun naam gezet in het boek van Sinterklaas! Met dank aan het Sinterklaasjournaal.

Jack heeft vanmorgen de eerste 2 afleveringen gezien. Ik had ze bewust een beetje achtergehouden, want wat ik vermoedde was dus waar: hij zit er dan helemaal in. Grote ogen trok hij wanneer de Sint via de computer zei: 'Dag Jack.' Eerst kon de Sint zijn naam niet vinden, een lege pagina en ik een geschrokken kind op schoot, maar gelukkig. De Sint maakte maar een grapje. Het mannetje helemaal opgelucht en klaar voor morgen.
Morgen worden we om 08.30 op de Nederlandse Club verwacht vanwaar we met de bus naar de haven vertrekken om de stoomboot met de Sint en de Pieten te zien aankomen. Daarna terug naar de Nederlandse Club voor een Sinterklaasfeest. Ben echt benieuwd, hij zegt dat hij de Sint een hand durft te geven en hem zijn speen/tut zal geven zodat hij daarna zonder moet ('Grote jongens hebben geen tut meer mama...").. Ik ben benieuwd...en ook blij, toch een intocht voor mij dit jaar, haha! Dat is toch een mooi verjaardagcadeau ;-)!

Voor de volledige affiche:
http://www.hollandseclub.org.sg/event/index.php?option=com_jevents&task=icalrepeat.detail&evid=150&Itemid=1&year=2011&month=11&day=19&uid=51993a25ae2e6643fac43e153935e424

Mark in India (Bangalore of Bengaluru)

Zoals jullie weten, ben ik momenteel in India voor een Business trip. Op het project van BHP-Billiton werken we immers met een zogenaamd ‘offshore factory model’. Dat betekent dat alles bedacht en neergeschreven wordt in zogenaamde functional specifications in Singapore. Maar alle functionaliteit of programma’s worden gebouwd of geprogrammeerd in de software of ontwikkelings factory van Accenture India. Ik ben nu in de kantoren van Accenture in Bangalore (4 torens, 12 verdiepingen hoog, 10.000 man)  om de 15 ontwikkelaars van ons stukje te ontmoeten en kennis over te dragen (later communiceren we enkel via mail, communciator en telefoon), maar het is toch handig een gezicht te hebben en ze persoonlijk eens ontmoet te hebben. 

Voor mij is het de eerste keer in India. De trip op zich naar India is echt wel een belevenis. Ten eerste moet je een visum hebben om naar India te kunnen reizen. En aangezien ik nog maar kort in Singapore woon (en dus verdacht?), moest ik eerst naar de Indiase Ambassade voor een interview. Dat interview stelde helemaal niets voor: 3 vragen: 1. Je woont nog niet lang in Singapore? 2. Ben je ooit al in India geweest? 3. Waarvoor ga je? Ok, dan krijg je niet het gevraagde multiple visit visum, maar krijg je voorlopig een single visum. Dus als ik een volgende keer terug moet dan mag ik opnieuw naar de ambassade voor hetzelfde interview.

Daarna was er de stress om op tijd in de luchthaven te geraken. We hadden zondagavond beslist om het appartement te nemen en de LOI (=letter of intent, dit is een standaard brief waarin je aangeeft voor het afgesproken bedarg te huren met een aantal extra voorwaarden) en de bijhorende waarborg moest nog aan de makelaar overhandigd worden. De makelaar zorgde voor de LOI en we zouden om 9u aan de bank afspreken om alles te regelen. Om 8u45 belde ze dat ze dat niet zou redden omdat het systeem vastzat en ze niet alle gegevens op tijd had kunnen ingeven, maar om 10u moest ik vertrekken om tijdig mijn vlucht naar India te kunnen halen. Uiteindelijk op de luchthaven afgesproken en is alles in order gekomen en hebben we daar de transactie kunnen tekenen. In principe is alles goed en normaal gezien kunnen we op 5 december verhuizen naar ons nieuwe stekje.

De vlucht (business class, maar viel tegen en stelde niks voor) verliep vlot en op de luchthaven werd ik netjes opgewacht door de chauffeur van het hotel. (in een sjofel chauffeurspak).

De rit naar het hotel is er een die ik niet snel zal vergeten:

Ongeveer 45 minuten door een aantal dorpjes, waar de koeien en geiten en honden los over straat lopen. Overal zie je stalletjes en krotten langs de weg en ook de mensen lopen gewoon van links naar rechts kriskras de straat over. Alle mogelijke voertuigen zie je: gewone auto’s, traktors, koeienwagens, fietsen, bromfietsen, moto’s, tuktuks, trucks...en alles rijdt door elkaar en alle voertuigen zijn zo zwaar mogelijk beladen. Met zijn 4-en op een bromfiets? Geen probleem. Bijna allemaal rijden ze zonder helm en met blote voeten. Soms zie je een vader met 2 kinderen en zijn vrouw op een bromfiets. De man dan soms met een helm op, maar vrouw en kinderen niet. De vrouw zit dan ook meestal in traditionele klederdracht in zijdelingse zit achteraan op de brommer. Er wordt zowel links als rechts voorbijgestoken, waar er een gaatje is, duiken ze in. Even toeteren en klaar...Niet normaal...Gelukkig zijn er heel hoge drempels aan de rand van en in de dorpen anders zouden er nog meer ongelukken gebeuren. Ik heb mijn ogen uitgekeken. Ik wilde foto’s nemen, maar wist gewoon niet waar eerst kijken. Ik ga proberen op de terugweg wel wat foto’s te maken...

Het hotel is ook een aparte ervaring. Ik werd netjes afgezet en door een soort persoonlijke assistente naar de balie begeleid. Daar kon ik inchecken en terwijl ik aan het tekenen was, kreeg ik een paars drankje in mijn handen gedrukt en moest ik dat ter plekke opdrinken. Vervolgens werd ik naar de kamer begeleid waar ik rondgeleid werd en waar me uitgelegd werd hoe ik alles moest bedienen en waar ik alles kon terugvinden. De kamers zijn ook heel erg kitscherig. Deze hoteleigenaar heeft er geprobeerd een ‘design’-hotel van te maken, maar laten we zeggen dat het een goedkope poging is geworden. Maar voor de rest alles in orde. Alleen slaap ik aan de straatkant...Ik hoor dus heel tijd het getoeter van alle wagens...

Het eten in het hotel is wel super lekker. Gisteren een kebap-kip maal met naan gegeten, ongelooflijk lekker. Ook het desert met een chocolade gebakje en vanille-ijs smaakte echt lekker.

Vandaag dan naar de factory geweest. De rit er naar toe was ook een ervaring. Ik werd door de chauffeur aan een verkeerde locatie afgezet. Gelukkig had ik het snel door en konden we vervolgens door naar de juiste locatie. Daar aangekomen mochten we van de security eerst het terrein nog niet binnen...Na een aantal telefoontjes lukte het uiteindelijk toch. Daarna nog wat formaliteiten en uiteindelijk konden we de fabriek in en de mensen ontmoeten.

Het terrein en de gebouwen zijn enorm. 4 grote torens. 12 verdiepingen hoog. Ik geloof dat er 10.000 mensen in werken.

De mensen zijn hier wel super aardig en gedienstig. Maar het is hier echt een fabriek. Echt wel apart.
Het aantal snorren valt wel mee. En wat ook opvalt is dat de meeste vrouwen (90-95%) toch nog steeds erg traditioneel en kleurrijk gekleed zijn. Ook wel apart.

De lunch was ook een ervaring. Een hele verdieping is ingericht als een soort van marktplaats waar er verschillende eetruimtes zijn met verschillende keukens (Noord-Indische, Zuid-Indische, pizza, broodmaaltijden, hamburgers,...). Ik heb een locale rijstmaaltijd met kip geprobeerd. Was wel lekker.

Maar eerlijk gezegd vind ik het hier redelijk depressing in de factory. Het is wel een beetje aangekleed met borden/posters van Accenture, BHP Billiton, Akzo Nobel, maar het het is toch echt wel een fabriekshal met rijen en rijen bureaus en pc's en tussenschotten met nauwelijks ruimte. Ik denk dat iedereen ongeveer een ruimte van 2 op 2 meter heeft. Er zijn ook bijna geen meeting rooms, er is een kleine koffieruimte aan elke uiteinde van de ruimte. (ik schat dat een open space of werkruimte ongeveer 50 meter lang is en 20 meter breed.) Alleen maar rijen en rijen bureaus met tussenschotten en PC's...depressing...als je zo jaren moet gaan werken...

Maar India is echt wel apart, erg fascinerend en bizar.

Op zich is alles hier aanwezig. Genoeg mensen en goede wil en kennis. Maar het is hier zo vuil.
Ik weet bvb niet hoe oud de gebouwen hier van Accenture zijn. (ik schat max. 5 jaar). Maar zo vuil en al afgeleefd. Niet normaal en -voor mij- niet te begrijpen. Poetsen zou hier eigenlijk niets mogen kosten, maar blijkbaar is dat toch een te hoge kost of gewoon niet belangrijk. Toch wel anders. Zeker als je het dan vergelijkt met Singapore. Waar alles high-tech en super netjes is. Toch wel een groot contrast.

En het verkeer en de stalletjes/eet-standjes/krotten/dieren/vervoersmiddelen langs de weg. Niet normaal echt apart. Ook het straatbeeld is vuil. Langs de kant zie je vanalles rondslingeren. Sommige wijken/straten worden wel schoon gehouden, maar daar is er dan een opzichter bezig een team aan te sturen. Ga je buiten die wegen dan is het vuil. Moet toch wel hun cultuur zijn.

Je moet het eigenlijk wel gezien hebben.

Ik denk dat een vakantie hier echt wel de moeite is. Meer de moeite dan hier werken.

Voor mij is/was dit bezoek op zich leuke ervaring, maar na 1 dag in de factory heb ik het wel al gehad. Hier meer dan een week zitten, zou een marteling zijn.

Ik zal morgen eens proberen foto's te maken. Durf dat nu nl. niet zo goed. Als ik nu een phone had gehad met een degelijke camera of zo dan zou het minder opvallen.

1e Echte weekend en the Flying Belgian

Het eerste weekend zit erop. Het is net alsof we thuis waren :-). Aan de foto's zul je het niet altijd zien, maar het heeft enorm veel geregend. Vrijdagavond heeft Mark z'n eerste wedstrijd van de Daviscup gespeeld, helaas verloren, maar er was een fijne sfeer. Zelf ben ik met de jongens thuis gebleven, de wedstrijd begon namelijk pas om 20.45.
Zaterdag om 10.30 moest Mark z'n 2e wedstrijd spelen. Toen hij vertrok was het weer redelijk..hij kwam echter 2 minuten te laat aan en mocht van de wedstrijdleiding niet meer spelen. Ook bij de tegenpartij was er iemand 2 minuten te laat, beide mannen zijn dus vervangen. Heel strikt.

Omdat z'n volgende wedstrijd pas om 12.45 zou zijn kwam Mark ons onverwacht ophalen. Bepakt en ready to go, enkel nog de taxi bellen via de receptie. 'Mam, it is going to rain soon, it is useless to call a cab now.' En inderdaad, nog geen 5 minuten later..bakken uit de hemel.
Dat werd dus geen tennis kijken, maar door naar onze andere afspraak: de kinderen bij een oudcollega brengen en samen op appartementenjacht. De collega kon ons gelukkig ophalen, het is met regen echt onmogelijk een taxi vast te krijgen. (Het hele toernooi bleek achteraf afgelast te zijn).

Ik was echt wel nieuwsgierig. Mark had al 3 weekenden gespendeerd aan 'Huizenjacht', maar ik om de verschillen te zien was het toch goed om nog eens samen te gaan.
Appartementen genoeg: het aanbod is echt groot! Enorm! Een aantal feitjes:
- nieuwe appartementen en huizen zijn in de regel kleiner dan iets oudere (elke cm wordt zo efficient mogelijk gebruikt)
- oudere hebben meer binnen- en buitenruimte en vaak meer karakter
- appartementen worden na ongeveer 25 jaar afgebroken en er worden nieuwe voor in de plaats gezet (de natuur 'grijpt' alles terug. Wat mss 25 jaar oud lijkt is pas 10 jaar oud voor ons gevoel)
- de prijzen zijn voor de zomer flink gestegen. Door het toenemende aanbod dalen de prijzen iets, maar eigenlijk nog niet genoeg

We hebben veel verschillende dingen gezien: gloednieuwe superstrakke en moderne appartementen (maar met redelijk veel inkijk bij de buren!), iets oudere met enorme kamers en hoge plafonds (Stijl: The Bold & the beautiful / Mooi en Medogenloos), iets van 2 jaar oud (netjes verzorgd, maar een balkon om enkel de plant op te kunnen zetten, maar wel vlakbij de NLse collega en waarschijnlijk een fijne kerk op de hoek). Echt je kunt hier blijven kijken! 
Het liefst blijven we zitten waar we nu zitten, maar dan ongemeubeld, zodat we het meer eigen kunnen maken (bovendien is het gemeubeld en geserviced echt te weinig waar voor wat het kost.. ze komen nu 2 keer in de week welgeteld 2x10 minuten 'poetsen', maar dat is een onderwerp voor een andere keer ;-) ). 'Probleem' is gewoon dat we de prijs hier niet ver genoeg naar beneden krijgen. We gaan hier met de kinderen toch echt een auto moeten huren dus het wordt passen en meten. Singapore is wat dat betreft echt wel een heel duur land, geld is hier echt water. Het is het 2e rijkste land ter wereld en telt voor het kleine oppervlak enorm veel miljonairs. We hebben onze ogen echt al uitgekeken: 'Hollywood', Bollywood, kasten van huizen in het wijkje waar wij zitten. Moderne stijl (SUPER!), koloniale Engelse stijl, je zit hier van alles en het voelt absoluut niet Aziatisch aan.

Maar goed even terug naar de huizenjacht. Zondagochtend stonden er nog 2 bezichtingen. 1 Aan de overkant van waar we nu zitten en nog 1 in het moderne complex waar we zaterdag waren. Per saldo kwamen we uit dat beiden een kans hadden en effectief allebei dezelfde prijs!
We hebben gekozen om te gaan voor de iets oudere (7 jaar oud) aan de overkant van waar we nu zitten: deze ligt op de begane grond, heeft vrij zicht, een eigen ruime patio en hoge plafonds, bezetting van 50% expats en 50% Singaporezen. Het nieuwere appartement had aanzienlijk kleinere kamers en een redelijk balkon, 3e verdiep, maar toch een blijvend storende inkijk bij de buren (je kunt letterlijk zien wat er op het aanrecht staat) , bezetting 10% expats en 90% Singaporezen.
Het onderhandelen is sinds gisterenavond begonnen. Als wij de uiteindelijke vraagprijs niet zouden accepteren zou de eigenaar het verkopen, hij wil er namelijk eigenlijk vanaf (yeah right!).
Vanmorgen vroeg al weer contact met de makelaar. Ze zou hier om 09.00 zijn, maar dat lukte niet door allerlei zaken die tegen zaten. Uiteindelijk heeft ze Mark ontmoet op de luchthaven om met hem de documenten in orde te brengen. (Mark is vanmiddag aangekomen in India en heeft al een hele interessante taxirit van 2 uur door de binnenlanden achter de rug, hij is nu net eten.)

Maar:... de eigenaar lijkt akkoord te zijn en onze 'intentiebrief' te accepteren!!
Als alles nu goed gaat hebben we op 2 december een 'preview' in de woning en krijgen we op 5 december de sleutel! Een leuk Sinterklaascadeau :-) ! De 6e moeten we dan uiteindelijk 'over' zijn omdat onze huur hier dan stopt. Het is spannend!

Gelukkig hebben we na de bezichtingen nog kunnen genieten van de zon (zie foto's). Je zou niet zeggen dat het daarna begon te regenen en bleef regenen. Toen we 's avonds met de shuttlebus naar het centrum gingen gierde Jack het uit van het lachen! We stonden letterlijk tot over onze enkels in het water voordat we het busje in stapten. 'Ik heb natte voeten mama!' met een big smile!
Zodra we een mall binnenstapten werden al onze paraplu's verpakt in plastic door een speciaal apparaat, zodat er niets nat zou worden :-) . We hebben heerlijk gegeten en wat gewindowshopt. (Trouwens echt niet normaal wat hier aan winkels zit! ('Remember your first dr Martens?' bij de dr Martens shop bijvoorbeeld!) Verzin het en ze hebben het.)
Jack heeft weer wat Engels kunnen oefenen op de terugweg met een medewerkster van waar we nu zitten. Bij het uitstappen wel weer flink gebaald: het onderstel van de bugaboo die pas gemaakt is, is weer stuk!! (En internet lag er weer uit!) Maar goed, vandaag toch maar een nieuwe besteld die ze gelukkig op voorraad hebben en er vrijdag zal zijn :-). 

Sem zet alles op z'n kop, Daviscup & Box!

'Mama Sem is aan het rollen!'. Ja hoor Sem kan sinds woensdag op z'n buik rollen.
Heel leuk voor in de box (superblij dat we die van vrienden hebben mogen lenen!), maar sinds vannacht zet 'ie de boel letterlijk op z'n kop door nu ook in zijn bed te gaan draaien. Leg ik hem netjes met z'n hoofd bij het hoofdeinde, nog geen minuut erna liggen meneer zijn voeten waar zijn hoofdje lag en ligt zijn hoofdje waar zijn voeten lagen en dan nog kaarsrecht ook :-). Heb zelfs getwijfeld of Mark hem niet zo had gelegd...
Enige nadeel nu is dat Sem nu iets vaker huilt, niet om zijn voeding of van de slaap, maar wanneer hij weer vast zit met een arm of been tussen de spijlen. Die beentjes gaan er niet zo heel makkelijk vanzelf uit :-) .
Oh ja, Sem heeft sinds de aankomst nu helemaal een nieuwe coupe: een echte krullenkop (door de warmte en het zweet). Zijn oom begint langzaamaan gelijk te krijgen..het is echt ons Marrokaantje aan het worden.

Mark is net vertrokken voor een tennistoernooi  ('Daviscup') op de Hollandse Club. Het is NL-BE, ben benieuwd! Het is voor de jongens te laat om mee te gaan, dus we missen het, maar morgenochtend en -middag moet hij nog een aantal wedstrijden spelen. (Ik heb helaas geen oranje shirtjes bij me! Die moeten in maart mee!)

Ook Jack z'n vrijdag was compleet. Vanmiddag weer een 'play date' (blijf het een gek woord vinden) met 2 dochtertjes van een Nederlandse oud-collega. Maar vanavond was toch wel de kers op de taart: Vanmorgen toen we op het balkon een boterham met pindakaas aten :-) en we naar de meneer aan het kijken waren die heel de bbq-picknick plaats met kerstballen aan het versieren was, vroeg hij naar z'n neef en zei dat ie toch ook maar naar Singapore moest komen. (Tot nu toe heeft Jack het erg naar z'n zin. Hij mist juf Monique en de kindjes van de klas, maar hij moet ook naar Jip & Janneke. Ook als na de boodschappen zeg:'Kom we gaan naar huis.', is de reactie: 'Huis in Singapore he mama? Ik wil niet naar Jack z'n huis.'. Ben benieuwd wanneer het echte gemis gaat komen.)
Vanavond heeft Jack dus een eerste skype sessie met z'n neef gehad: het was lachen, gekke bekken trekken, high 5-en en box (zie fotootje). Vooral ook de reactie: 'Jack, jij moet tegen mij vertellen', was erg leuk!

Jip en Janneke

(Vanaf vandaag zijn alle geplaatste berichten weer actueel! De backlog wordt zsm geplaatst)

Na een avondje laat op stap gisteren, vanmorgen vroeg op! Om 08.30 hebben we een afspraak bij Jip & Janneke, de peuterspeelzaal die bij de Hollandse school hoort.
De 'Hollandse school' is echt een school volgens 'Nederlands model'. Van 2-4 jaar is dat naar de peuterspeelzaal (hier is dat van 08.30 - 12.00), vanaf 4 jaar gaan de kinderen pas naar de kleuterschool.

Jack weet al een tijdje dat hij naar Jip & Janneke zal gaan. 'We gaan enkel kijken Jack, je mag er helaas nog niet blijven spelen', vertellen we hem. 'Ja alleen kijken en niet met je handen aankomen he?' zegt hij :-).
De school is maar 5 minuten rijden van het appartement, maar lopend zou het zeker 20 minuten zijn (berg op). Het ligt dan niet ver van het appartement waar we nu zitten, maar het is niet makkelijk om er lopend te komen. Er is wel een loopbrug over de drukke weg die we over moeten steken (6 banen breed en geen oversteekplaats), maar die heeft enkel traptreden, wat lastig gaat met de kinderwagen :-).
Als ochtendoefening dan maar weer met z'n 4-en de taxi in!

We rijden langs de Zwitserse ambassade. Mark vertelt dat dit vroeger vooral een diplomatieke wijk was en dat er nu voornamelijk expats wonen. Bij daglicht sta ik nog meer verbaasd van de dikke huizen..

Onderweg naar school zien we al steeds meer blonde kopjes. Wanneer we er aankomen komen er ook een aantal schoolbusjes aan. De kinderen hoeven niet in uniform naar school, maar wanneer ze sporten dragen ze wel hetzelfde shirtje. Er zijn er al een aantal aan het voetballen en rondom het sportveldje ligt een mooie atletiekbaan.

De coordinator met wie we een afspraak hebben loopt al snel komt al snel naar ons toe zodra we de lokalen van de 'peuters' gevonden hebben. (Wel raar, Jack is in Belgie een kleuter en gaat nu weer 'terug' naar peuter). Ze verontschuldigt zich: er zijn zieke leerkrachten en ze moet invallen, onze afspraak zal verzet moeten worden... Shoot, daar sta je dan met het zweet op je rug. Niets aan te doen! Mark loopt met haar mee en er wordt een nieuwe afspraak gemaakt. Als alle Singaporese passen en ID's (they love it here!) in orde zijn zou Jack tot aan de kerstvakantie 3 dagen kunnen gaan, na januari kunnen dat er 5 worden.
Voorwaarde is wel dat de 'passenadministratie' in orde is (voor Jack, Sem en mij. Mark heeft alles al) anders kan hij pas in januari starten. Vind mama best gezellig, maar Jack mist het naar school gaan.
Jack kan nog even in het klasje kijken, wat spelen en daarna (Jack met tegenzin) op naar de administratie! Wel een mooie J&J sticker gescoord op z'n hand. De HEMA zou het hier ook goed doen.


Het is echt een 'hollandse' school, onderweg al kleine gesprekjes met andere ouders en ook de mevrouw van de administratie, door wie we heel vriendelijk worden ontvangen, vertelt ons dat contact maken hier echt heel snel gaat. Haar Belgische collega (die niet aanwezig was) neemt meestal de Vlamingen direct op sleeptouw :-). Best of both worlds.
School en 'play dates' zo vullen de kinderen hun dagen hier, naast allerlei activiteiten en alles zoveel mogelijk buiten.


Onze eerste play date staat: Jack gaat vanmiddag spelen bij het zoontje (3) van Vlaamse vrienden.
Maar daarvoor nog even wat klusjes in huis en straks met een kopje thee door de IKEA gids bladeren die net binnen is ;-). 'Het lijkt net thuis..'