Welkom allemaal!
We zijn verhuisd! Zowel van land als van blog!
Om de een of andere technische reden kregen we de laatste dagen niets geupload. Niet cool wanneer je samen naar iets toe leeft, het moment er dan is en dan vervolgens niets meer gepost krijgt :-( !! Zwaar balen, @, # !!!
Deze blog is dan ook onder contructie! Weer even uitvogelen hoe het hier precies werkt en daarna 'opleuken'. Alle vorige reisverslagen (incluisief degenen die we voor vertrek al niet meer geupload kregen) zijn overgezet naar deze blog.
Deze week probeer ik zeker de verslagen vanaf zaterdag erop te zetten.
Onze excuses dan ook voor het ongunstige en tijdelijke ongemak! Niet afhaken, ons gewoon blijven volgen, het komt snel goed en we vinden jullie reacties ontzettend leuk!
Warme groet uit Singapore!
Jack en Sem krijgen er een speelkameraadje bij.
'Oom Piraat' (oom Isaak) en tante Eva krijgen namelijk een baby!! En vanaf vandaag mag iedereen het officieel weten!! We zijn er super blij mee en dankbaar voor! Een spannende tijd waarin we biddend achter ze blijven staan, ook al zitten we straks iets verder weg.
Mark is weer veilig thuis!
Vanmorgen Jack voor de laatste keer naar school gebracht. De vakantie begint maandag en die zal voor hem extra lang duren :-). Hij keek me raar aan toen ik hem vertelde dat ik hem strakjes samen met papa zou komen ophalen.
Daarna met Sem naar het gemeentehuis om mijn internationaal rijbewijs op te halen en vervolgens snel door naar het kdv.
Het is nu echt de laatste keer.. Knoop in mijn maag weer, maar hoe leuk was de wens op het mededelingenbord! (Dank je wel Ives dat deed me echt goed)
Vanuit het kdv toch maar snel een tussenstop thuis gemaakt: vergeten de afvalzakken buiten te zetten! Normaal deed Mark dat altijd en vanmorgen met de drukte gewoon vergeten! Vond het niet zo leuk als hij zou zien dat ik die vergeten zou zijn.. en al op de klok kijkend 'sportte' ik me er doorheen :-). Goed voor de calorieen!
Het is de laatste weken al niets anders geweest dan timen, rennen, vliegen, koppie erbij houden, diep ademhalen en weer doorgaan. Echt waar, petje af voor mensen met kinderen voor wie alles alleen doen dagelijkse kost is!
Snel in de auto, ik had nog maar 3 kwartier..Rustig aan, ik red het wel..tot ik het nieuws hoorde..file bij Brussel! Ok, dan maar een smsje dat ik onderweg was. Gelukkig kreeg ik een smsje terug dat hij in Zurich was en 20 minuten vertraging had. Ik ga het redden, ik ga echt zeker op tijd zijn!
In Zaventem een tijdje opzoek geweest naar de 'aankomsthallen'. Nergens een bord.. (Belgische borden en ik gaan sowieso niet goed samen, hoe vaak ik al niet een wegafsluiting tegenkwam zonder dat dat was aangegeven..grr..) Ook op de schermen niets van aankomsthalnummers. Toen maar gevraagd: Das beneden mevrouw. Snel naar beneden gerend, want ik wilde echt wel op tijd zijn.
Na een half uur (het is altijd even lopen) kwam Mark door 'de deur'. Geen 'Exotische liefde' taferelen (Belgische reality serie), maar het kon er zeker mee door! Hij was gekleurd en wat afgevallen, vooral in zijn gezicht.
In de auto genoeg tijd om bij te praten, we stonden namelijk weer in de file :-).
Jack was buiten aan het spelen toen we hem van school ophaalden. In eerste instante reageerde hij verlegen en daarna moest hij alleen maar lachen. Hij lach gewoon in een deuk!
Met z'n 3-en Sem snel opgehaald. Mark vond hem echt al groot geworden.
We zijn weer compleet! Echt heel fijn!!
Maar echt rustig word ik er niet van...super fijn om weer samen te zijn, maar de week die voor ons ligt gaat heavy zijn. Op alle dagen staan afspraken gepland (tandarts, orthodontist 3x!, consultatiebureau, vaccinaties, internationaal rijbewijs voor Mark, uitschrijven bij de gemeente, verzekeringen stop zetten, belastingdienst informeren, etc.). Die afspraken moeten we gewoon 'af gaan', maar het (persoonlijk) gedag zeggen..dat gaat een ander verhaal zijn...
De laatste 3 weken zijn voorbij gevlogen! Mark zit nu in het vliegtuig onderweg naar huis. We kijken echt naar hem uit! Het is echt tijd dat hij naar huis komt.
Er zijn al flink wat stappen gemaakt en nu staat de laatste week voor de deur!
Jack gaat morgen voor de laatste keer naar school voordat hij op een 'lange vakantie' gaat. De herfstvakantie begint hier morgen en die duurt heel lang :-).
Sem gaat morgen voor het laatst naar Doremi. Het was al dikke tranen toen Jack daar voor het laatst was, maar ergens was dat ok, omdat Sem snel naar het kdv zou gaan. Dat is hij ook geweest, alleen een beetje korter dan verwacht ;-).Het gaat echt heel raar zijn om ook de vertrouwde gezichten van het kdv voorlopig niet meer te zien.
Gisteren ook zelf naar mijn laatste les geweest, met een knoop in m'n maag. Lekkere cake meegenomen voor bij de thee in de pauze en nog gezellig gekletst (Dames: het receptje van de cake is inmiddels bij Lieve :-D). 'Of we er zeker blijven wonen?' Nou, dames, dat zeker niet! En in maart zit ik weer voor een aantal keer in de les.
Superblij was ik dat ik vanmorgenvroeg nog 2 uurtjes mocht gaan: Sem z'n bloesje met korte-sunny-weather-armen is af! Ok, enkel de de knoopsgaten en de knoopjes er nog op, maar dat gebeurt dit weekend!
Dit weekend gaat druk zijn, maar hopelijk beter dan vorige week. Vorige week woensdag kreeg Sem koorts en diarree. (Mark! Let op wat je straks te wachten staat in India!) Uiteindelijk afgelopen zondag met hem naar de spoed en daarna naar de kinderafdeling gereden. Een virale infectie met o.a. als resultaat dat zijn darmen intolerant zijn voor lactose. (Lees: het loopt gewoon gelijk naar beneden! ) En wat zit er in melk?? Andere voeding meegekregen om dat te doorbreken, gisteren weer z'n normale melk geprobeerd, maar helaas zonder succes. Nog even aan de babynorrit dus.
Vandaar dat het ook wat stiller is geweest de afgelopen week op de blog. Mark had een super leuk stuk geschreven 'Een normale zaterdag in Singapore' over een uitje naar Sentosa (een eilandje voor Singapore) waar hij met vrienden en hun kinderen lekker naar het strand en zwembad is geweest; aan het einde van de dag lekker gegeten, zo rood als een kreeft en daarna nog lekker gaan hard lopen. Ik heb uiteindelijk geen tijd gehad om het te plaatsen.
Het contrast was misschien ook wel een beetje groot: hij in tropische sferen en ik het record van 18 luiers-op-een-dag-verschoond gehaald! Diper queen is my middle name.
Ik kijk dan ook echt uit naar dit weekend: even geen luiers meer voor mij, ok minder luiers dan, en de rest voor papa!! Hahaha!
Joehoe! Mark is bijna thuis :-)!
- 3 frequent flyer nummers
- 4 stoelen, ipv 3
- een autostoel (voor op de vliegtuigstoel)
- een maxicosi (voor op de vliegtuigstoel)
- een gereserveerde 'hanging basket', een wiegje (hier kan Sem enkel op de heenreis in - onze 'kleine' Sem weegt inmiddels al 7,5kg! - en enkel alleen wanneer het cabinepersoneel dit toe laat)
- 4 x 23 kg ruimbagage
- 4 x 12 kg handbagage
- max 10 kg voor de luiertas
- een laptoptas
- een handtas
- een complete bugaboo (met een nieuwe speciale zonnekap - in het knalblauw! - en zonnescherm ;-) )
- kindermaaltijden tijdens de vlucht
- babymaaltijden tijdens de vlucht
"Heeft u nog speciale wensen mevrouw? Anders kunt u altijd terecht bij onze service desk."..
Nee voor nu nog geen wensen, denk ik in mezelf, maar heeft u misschien een mini-busje te leen om ervoor te zorgen dat ik alles in Amsterdam krijg?...
De vlucht is vanavond geboekt. We vertrekken 5 november vanaf Schiphol, nog twee weken te gaan!...
Vanmorgen voor het eerst de ruiten weer moeten krabben! Echt bizar, vorige week nog een super zonnig weekend en nu stond de thermometer al weer op -1! Als ik Mark volgende week ga ophalen maar een dikke jas mee nemen.. Nog een week en dan is hij er weer (wat gaat het snel!) en dan nog een week en dan zijn we zelf weg. Echt nog onrealistisch. Nog heel wat punten om van de lijstjes af te strepen, maar het gaat vooruit..no stress.
Het is een 'gekke' dag vandaag: het bestelde 'winterpakket' van Jack is binnen (skipak, lange thermosbroeken, etc. lang leve H&M online!) en aan de andere kant tel ik hoeveel korte broeken en shirtjes hij nog heeft die straks de koffer in kunnen. Maar het meest bizarre wat ik vandaag heb gedaan is toch wel mijn officiele ontslagbrief opsturen. (Het bedrijf waar ik voor werk(te) was niet geinteresseerd om mij voor hun in Singapore te laten werken. Belgie wel, maar Singapore helaas niet.)
Je baan opzeggen zonder dat je een nieuwe hebt: nog nooit gedaan en het voelt nog niet echt 'comfortabel'. 'Je went er wel aan,' 'Twee dagen ga je daar last van hebben', ..yeah right...nou echt niet! Ik heb nog nooit zonder werk gezeten en het valt me best tegen dat op te geven. Ik heb in mijn achterhoofd wel even de tijd gehad om aan het idee te kunnen wennen, mocht er echt geen andere mogelijkheid zijn, maar zo heel relaxed voelt het nog niet. Rustiger wel ten opzichte van een aantal weken terug. Ik vertrouw er gewoon op dat het allemaal goed komt, wat het ook gaat zijn. Dat moet! Alles verder los laten zeker?
Er zal de komende dagen meer moeten worden 'los gelaten', ik ben daar super slecht in, ik moet er ook echt niet te veel aan denken. Vooral niet de mensen die belangrijk voor ons zijn en die je achter laat. Gaat het heel anders zijn wanneer we er 'even' niet zijn en dan weer terug komen? Is het makkelijk om de draad dan weer samen op te pakken of is er inmiddels zoveel veranderd? Ook los laten maar en erop vertrouwen dat alles goed komt. 'Relax', zou Mark zeggen 'Het komt goed'. En dat gaat het ook wel doen, goed komen, dat moet gewoon, ik weet het zeker! Ik ben blij dat hij er volgende week weer is.
Dus hup, nu weer verder met dat lijstje! Maar eerst even lekker quality time: pannenkoeken (met spek), thee, chocola en gezellig kletsen met m'n vriendin!
Als je in Singapore wil telefoneren of een taxi nemen of iets kopen, moet je wel een beetje Singlisch kennen.
Singlish is het Singaporese dialect van het Engels. Alle zinnen en vaak ook een aantal woorden midden in de zin eindigen op –la.
Voorbeeld ‘That will be 10 dollal, la’.
Ook de ‘r’ wordt vlotjes vervangen door een ‘l’ en zeker aan de telefoon moet je heel goed luisteren als je een Chinese Singaporees aan de lijn hebt. Je hoort meer la’s dan andere woorden. En ook het ritme en intonatie van de zinnen is eerder Chinees dan Engels…soms erg lastig…
Ook als je ze onderling in de metro hoort praten vliegen de la’s je om de oren…
Andere taxichaffeurs zijn de weer van Indische afkomst…Ook hier moet je goed luisteren of de ‘potato’ in de mond niet te heet of groot is…heel veel binnensmonds gemompel hoor je dan…De abappers of SAP-ers onder ons, weten waarschijnlijk wel waar ik het over heb…
Half November moet ik voor BHPBilliton naar India. Omdat ik nog geen 2 jaar in Singapore woon, moet ik morgen (21 okt) naar de Indische ambassade voor een interview…Ik ben benieuwd…
Groetjes,
Mark
