Vanmorgen om 04.00 de wekker..het is zover..vandaag is de eerste spannende dag. Rond half 5 zet Mark de koffers in de auto en hoor ik Sem een beetje huilen: snel nog even naar boven om te sussen en dan hup schoenen en jas aan. Bij het opentrekken van de buitendeur hoor ik Jack huilen..toch maar snel naar boven en een aai over z'n bol. 'Kom je bij mij liggen?', vraagt hij 'Straksjes..', zeg ik 'Strakjes kom ik bij jou liggen.' Hij doet gelukkig z'n ogen snel dicht en voelt niet dat ik mijn jas aan heb.
De kinderen voelen duidelijk dat er iets aan de hand was. Zelf begin ik het nu ook wel te voelen.
Mark rijdt zelf naar Zaventem. Het is nog hardstikke donker, maar toch al redelijk druk op de weg. 3 Maanden geleden reden we, de weeen wegpuffend over dezelfde weg naar Leuven. Blij dat er toen veel minder auto's reden op dat tijdstip, want anders had ik me echt zitten irriteren ;-). Op Mark z'n gezicht staat nu wel wat spanning. We hebben het erover dat het spannend is: onbekend, nieuw.. 'Het komt allemaal goed, geniet er van, het zal snel gaan', zeg ik met Hollandse nuchterheid. Ik snap het heel goed, maar wil dat hij het gevoel heeft dat alles 'in control is'. En dat is het ook :-)!
Er is geen rij bij de incheckbali van Swiss Air, de grote koffer is al snel weg en met het instapbewijs lopen we richting de douane. Nog even de krant en wat tijdschriften kopen voor onderweg (en ikzelf weer een Knip rijker, haha!). Koffietje/theetje doen? Ja!, doen we, maar wanneer we zitten verdwijnt de zin al snel, ik krijg nu echt geen slok weg..en Mark dus ook niet. Dan maar korte pijn: nog een paar flinke hugs, lieve woorden...(en nu moeten we echt opschieten want ik voel tranen)..en we gaan elk onze eigen weg.
Terug onderweg de nieuwsheadlines op de radio(even wat afleiding): 'Klanten halen 400 mln weg bij Dexia, Steve Jobs overleden (Apple heeft nu 'n waarde van 351 biljoen dollar!.. Zou Mark aan het eind van de maand de nieuwe i-phone voor me mee hebben? Die zijn goedkoper in Singapore :-) ), en Mark Theys onderweg naar Singapore'. Dat laatste hoorde ik natuurlijk alleen maar in m'n hoofd.
Thuis is alles rustig. M'n moeder die bij ons logeert is al op (Super fijn dat ze er is!). De fles voor Sem staat klaar en ik haal hem lachend uit bed. Flesje gegeven. Daarna Jack voorzichtig wakker maken...heel z'n bed (dekbed incluis) nat..geeft niets..ik ben 'in control'. 'Waar is papa nu?' is het eerste wat hij vraagt. Hij weet al goed dat Mark met het vliegtuig naar 'Singkapoerrr' gaat, maar ook terug komt. Wanneer ik hem vertel dat papa vandaag nu echt in het vliegtuig zit en echt weg is, wordt het stil... Niet huilen nu, denk ik, maar dat doet hij niet. Hij geeft me een hand en samen lopen we naar de badkamer. 'Papa is in 't vliegtuig, in de lucht, naar Singkapoerrrr', zegt hij. 'Ja', zeg ik. 'Nu moeten we flink zijn he mama'.
Eerste smsje van Mark kwam iets voor 09.00 binnen. Hij is al in Zurich en z'n aansluiting heeft een 'late arrival'..vertraging. In plaats van 11.45 zal hij nu rond 13.00 het vliegtuig naar Singapore hebben. Heeft hij tijd om z'n tijdschriften en de krant uit te lezen met een lekker stuk zelfgebakken cake, waarvan ik nog een flink stuk in z'n tas heb gepropt.
Zou er al sneeuw liggen in Zurich? Hier in Belgie regent het in elk geval..de herfst is nu echt begonnen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten