Ja, het is waar: wij zijn 'lijstjesmensen'. En september is lijstjes- &schemamaand: to do's, verjaardagswensjes, planningen, agenda's, schoolagenda's, voedingschema's en tussendoor nog boodschappenlijstjes. En dat allemaal zoveel mogelijk electronisch natuurlijk :-): excel, outlook, gmail, hotmail, skype.. Afspraken en reminders worden over en weer ingeschoten, to do's worden als flexibele puzzelstukjes in de agenda gepropt. De tijd gaat snel nu.
Mark zijn vertrekdatum is sinds gisterenavond bekend: op 1 oktober zal hij vanaf Amsterdam vliegen. Gek zo'n eerste 'harde datum'. Voelt dan allemaal veel definitiever aan en ergens voel je dan een bepaald soort spanning toenemen. (Nee dit wordt geen thriller en voorlopig geen cliffhangers,..die passen namelijk niet in 'de agenda' ;-) ). Met dat alles echter aanvoelt is er nu ook plaats voor andere 'emoties': 'excitement', maar nu ook een opkomend gevoel van gemis. Weten dat je de kinderen een maand niet ziet bijvoorbeeld. Sem is nu 9 weken oud en dan voelt 4 weken wel aan als een lange periode. En hoe zal Jack reageren als het nu toch langer gaat duren dat papa thuis komt van het werk? Hij begrijpt al goed dat papa binnenkort gaat vliegen en als papa dan weer thuis komt dan gaan hij, Sem en mama ook mee met het vliegtuig (ervanuitgaande dat hier alles rond is natuurlijk, maar dat vertellen we hem niet).
Langzaam aan kunnen we steeds meer familie en vrienden op de hoogte brengen, het liefst allemaal persoonlijk. We vertellen wat we weten, maar het grootste gedeelte is eigenlijk nog onbekend. Een hele mix van reacties: enthousiasme, nuchtere terughoudendheid, etc. De eerste tranen hebben al gevloeid, geeft niet, dat mag ook, want tuurlijk gaan we mensen missen!! Maar ondertussen genieten we nog zoveel mogelijk van iedereen en trekken we weer onze agenda's om toch nog dat ene etentje erin te proppen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten